رفتن به متن
باغ ریاضی
قضیه ۳۹.۲ بعد مجموع دو زیرفضا (فرمول گراسمن)
تنظیمات مطالعه
تنظیمات مطالعه

قضیه ۳۹.۲ بعد مجموع دو زیرفضا (فرمول گراسمن)

یادداشت شما ذخیره شد

می‌خواهید این تغییرات برای مدیر وب‌سایت هم ارسال شوند؟ نسخهٔ رسمی تنها پس از تأیید تغییر می‌کند.

قضیه ۳۹.۲: بعد مجموع دو زیرفضا (فرمول گراسمن)

پیام کلیدی قضیه در یک جمله

اصل شمول و طرد در دنیای بردارها: بعد مجموع دو زیرفضا برابر است با مجموع ابعاد آن‌ها منهای بعد اشتراکشان؛ آنچه در اشتراک مشترک است را نباید دو بار شمرد.


۱. تصویر کلان و قیاس با نظریه مجموعه‌ها

در نظریه مجموعه‌ها، برای شمارش اعضای اجتماع دو مجموعه متناهی می‌نویسیم:

∣A∪B∣=∣A∣+∣B∣−∣A∩B∣|A \cup B| = |A| + |B| - |A \cap B|

زیرا اعضای A∩BA \cap B هم در ∣A∣|A| و هم در ∣B∣|B| شمرده شده‌اند و برای جلوگیری از دوبارشماری باید یک‌بار کسر شوند. در جبر خطی، «مجموع زیرفضاها» (V1+V2V_1 + V_2) نقش اجتماع، و «بُعد» نقش تعداد اعضا را بازی می‌کند. قضیه گراسمن (Grassmann's Dimension Formula) قله تپنده فصل دوم آکسلر است. این فرمول رفتار ابعاد را هنگام ترکیب زیرفضاها دقیقاً پیش‌بینی می‌کند.


۲. صورت دقیق ریاضی قضیه

قضیه ۴۳.۲ کتاب آکسلر (فرمول بعد مجموع یا گراسمن)

اگر V1V_1 و V2V_2 دو زیرفضای یک فضای برداری با بعد متناهی باشند، آنگاه:

dim⁡(V1+V2)=dim⁡V1+dim⁡V2−dim⁡(V1∩V2)\dim(V_1 + V_2) = \dim V_1 + \dim V_2 - \dim(V_1 \cap V_2)

۳. نقشه راه و استراتژی اثبات (Proof Strategy)

اثبات ساختاری آکسلر یک شاهکار هندسی است:

  1. شروع از هسته مشترک: پایه‌ای برای اشتراک V1∩V2V_1 \cap V_2 انتخاب می‌کنیم: (v1,…,vm)(v_1, \dots, v_m).
  2. گسترش در جهت اول: این پایه را به یک پایه برای V1V_1 گسترش می‌دهیم: (v1,…,vm,u1,…,uj)(v_1, \dots, v_m, u_1, \dots, u_j). پس dim⁡V1=m+j\dim V_1 = m + j.
  3. گسترش در جهت دوم: همان پایه اشتراک را به یک پایه برای V2V_2 گسترش می‌دهیم: (v1,…,vm,w1,…,wk)(v_1, \dots, v_m, w_1, \dots, w_k). پس dim⁡V2=m+k\dim V_2 = m + k.
  4. ساخت کاندیدای پایه مجموع: تمام این بردارها را کنار هم می‌گذاریم: (v1,…,vm,u1,…,uj,w1,…,wk)(v_1, \dots, v_m, u_1, \dots, u_j, w_1, \dots, w_k)
  5. اثبات پایه بودن: نشان می‌دهیم این فهرست مولد V1+V2V_1 + V_2 و مهم‌تر از آن مستقل خطی است.
  6. شمارش نهایی: طول این فهرست m+j+km + j + k است، که دقیقاً برابر است با: (m+j)+(m+k)−m=dim⁡V1+dim⁡V2−dim⁡(V1∩V2)(m + j) + (m + k) - m = \dim V_1 + \dim V_2 - \dim(V_1 \cap V_2)

۴. اثبات دقیق گام‌به‌گام (Step-by-Step Proof)

اثبات کامل قضیه گراسمن

گام اول (پایه اشتراک): چون V1∩V2V_1 \cap V_2 زیرفضایی از فضای بعد متناهی است، بعد متناهی دارد. فرض کنید (v1,…,vm)(v_1, \dots, v_m) یک پایه از V1∩V2V_1 \cap V_2 باشد. بنابراین:

dim⁡(V1∩V2)=m\dim(V_1 \cap V_2) = m

گام دوم (گسترش به پایه‌های V1V_1 و V2V_2): فهرست (v1,…,vm)(v_1, \dots, v_m) در V1V_1 مستقل خطی است. بنا به قضیه گسترش ۳۱.۲، می‌توان آن را به یک پایه از V1V_1 گسترش داد:

(v1,…,vm,u1,…,uj)  ⟹  dim⁡V1=m+j(v_1, \dots, v_m, u_1, \dots, u_j) \implies \dim V_1 = m + j

به طور مشابه، فهرست (v1,…,vm)(v_1, \dots, v_m) در V2V_2 مستقل خطی است و می‌توان آن را به پایه‌ای از V2V_2 گسترش داد:

(v1,…,vm,w1,…,wk)  ⟹  dim⁡V2=m+k(v_1, \dots, v_m, w_1, \dots, w_k) \implies \dim V_2 = m + k

گام سوم (معرفی فهرست مجموع): فهرست الحاقی زیر را در نظر بگیرید:

(v1,…,vm,u1,…,uj,w1,…,wk)(۴۴.۲)(v_1, \dots, v_m, u_1, \dots, u_j, w_1, \dots, w_k) \tag{۴۴.۲}

ثابت می‌کنیم این فهرست یک پایه برای V1+V2V_1 + V_2 است.

گام چهارم (اثبات مولد بودن فهرست): هر بردار در V1+V2V_1 + V_2 به صورت x+yx + y است که x∈V1x \in V_1 و y∈V2y \in V_2. چون xx در اسپن vvها و uuها قرار دارد، و yy در اسپن vvها و wwها قرار دارد، مجموع آن‌ها در اسپن فهرست (۴۴.۲) قرار می‌گیرد. بنابراین فهرست (۴۴.۲) فضای V1+V2V_1 + V_2 را گسترش می‌دهد.

گام پنجم (اثبات استقلال خطی فهرست - بخش حیاتی اثبات): فرض کنید ترکیب خطی این بردارها برابر با بردار صفر شود:

a1v1+⋯+amvm+b1u1+⋯+bjuj+c1w1+⋯+ckwk=0(۴۵.۲)a_1 v_1 + \cdots + a_m v_m + b_1 u_1 + \cdots + b_j u_j + c_1 w_1 + \cdots + c_k w_k = \mathbf{0} \tag{۴۵.۲}

جمله شامل wwها را به سمت راست منتقل می‌کنیم:

c1w1+⋯+ckwk=−a1v1−⋯−amvm−b1u1−⋯−bjujc_1 w_1 + \cdots + c_k w_k = -a_1 v_1 - \cdots - a_m v_m - b_1 u_1 - \cdots - b_j u_j

سمت راست این تساوی ترکیبی از vvها و uuها است، پس متعلق به V1V_1 می‌باشد. از سوی دیگر، سمت چپ ترکیبی از wwها است و متعلق به V2V_2 می‌باشد. بنابراین بردار c1w1+⋯+ckwkc_1 w_1 + \cdots + c_k w_k متعلق به هر دو زیرفضا، یعنی متعلق به V1∩V2V_1 \cap V_2 است!

چون (v1,…,vm)(v_1, \dots, v_m) یک پایه از V1∩V2V_1 \cap V_2 است، این بردار را می‌توان برحسب vvها نوشت؛ یعنی اسکالرهایی مانند d1,…,dmd_1, \dots, d_m وجود دارند به طوری که:

c1w1+⋯+ckwk=d1v1+⋯+dmvmc_1 w_1 + \cdots + c_k w_k = d_1 v_1 + \cdots + d_m v_m

  ⟹  d1v1+⋯+dmvm−c1w1−⋯−ckwk=0\implies d_1 v_1 + \cdots + d_m v_m - c_1 w_1 - \cdots - c_k w_k = \mathbf{0}

اما فهرست (v1,…,vm,w1,…,wk)(v_1, \dots, v_m, w_1, \dots, w_k) یک پایه از V2V_2 بود و در نتیجه مستقل خطی است! بنابراین تمام ضرایب آن صفرند:

c1=⋯=ck=0(و d1=⋯=dm=0)c_1 = \cdots = c_k = 0 \quad (\text{و } d_1 = \cdots = d_m = 0)

با قرار دادن c1=⋯=ck=0c_1 = \dots = c_k = 0 در رابطه اصلی (۴۵.۲)، به دست می‌آوریم:

a1v1+⋯+amvm+b1u1+⋯+bjuj=0a_1 v_1 + \cdots + a_m v_m + b_1 u_1 + \cdots + b_j u_j = \mathbf{0}

اما فهرست (v1,…,vm,u1,…,uj)(v_1, \dots, v_m, u_1, \dots, u_j) نیز پایه‌ای برای V1V_1 بود و مستقل خطی است. بنابراین:

a1=⋯=am=b1=⋯=bj=0a_1 = \cdots = a_m = b_1 = \cdots = b_j = 0

بدین ترتیب ثابت شد تمام ضرایب ai,br,csa_i, b_r, c_s صفرند و فهرست (۴۴.۲) مستقل خطی است.

گام ششم (محاسبه طول و پایان برهان): چون فهرست (۴۴.۲) یک پایه برای V1+V2V_1 + V_2 است، بعد V1+V2V_1 + V_2 برابر است با طول این فهرست:

dim⁡(V1+V2)=m+j+k\dim(V_1 + V_2) = m + j + k

از طرفی داریم:

dim⁡V1+dim⁡V2−dim⁡(V1∩V2)=(m+j)+(m+k)−m=m+j+k\dim V_1 + \dim V_2 - \dim(V_1 \cap V_2) = (m + j) + (m + k) - m = m + j + k

بنابراین:

dim⁡(V1+V2)=dim⁡V1+dim⁡V2−dim⁡(V1∩V2)■\dim(V_1 + V_2) = \dim V_1 + \dim V_2 - \dim(V_1 \cap V_2) \quad \blacksquare

۵. تعبیر هندسی در R3\mathbb{R}^3 با مدل جئوجبرا

فرض کنید V1V_1 و V2V_2 دو صفحه دوبعدی متمایز گذرنده از مبدا در فضای R3\mathbb{R}^3 باشند:

  • dim⁡V1=2\dim V_1 = 2 و dim⁡V2=2\dim V_2 = 2.
  • مجموع آن‌ها کل فضا را پر می‌کند: V1+V2=R3  ⟹  dim⁡(V1+V2)=3V_1 + V_2 = \mathbb{R}^3 \implies \dim(V_1 + V_2) = 3.
  • فرمول گراسمن اشتراک آن‌ها را محاسبه می‌کند: dim⁡(V1∩V2)=dim⁡V1+dim⁡V2−dim⁡(V1+V2)=2+2−3=1\dim(V_1 \cap V_2) = \dim V_1 + \dim V_2 - \dim(V_1 + V_2) = 2 + 2 - 3 = 1
  • این یعنی دو صفحه دلخواه در فضای سه‌بعدی اگر بر هم منطبق نباشند، حتماً در یک خط راست (dim⁡=1\dim = 1) یکدیگر را قطع می‌کنند!
فرمول بعد گراسمن: اشتراک دو صفحه ۲ بعدی در R3 یک خط ۱ بعدی است و مجموع آنها کل فضا را پر می‌کند
  • صفحه اول Plane1 صفحه z = 0 و صفحه دوم Plane2 صفحه y = 0 است (هر دو بعد ۲ دارند).
  • خط اشتراک آنها روی محور x است و توسط بردار v_int اسپن می‌شود (بعد اشتراک برابر ۱ است).
  • بردار u1 در Plane1 و بردار w1 در Plane2 پایه هر صفحه را گسترش می‌دهند.
  • مجموع ابعاد: dim(V1) + dim(V2) - dim(V1 ∩ V2) = 2 + 2 - 1 = 3 = dim(R3).
کد اصلی رسم
appName: 3d
width: 700
height: 450
showToolBar: false
showAlgebraInput: true
showMenuBar: false
commands:
  - "Plane1 = Plane(z = 0)"
  - "Plane2 = Plane(y = 0)"
  - "Pt1 = (0,0,0)"
  - "Pt2 = (2, 0, 0)"
  - "v_int = Vector(Pt1, Pt2)"
  - "Pt3 = (0,0,0)"
  - "Pt4 = (0, 2, 0)"
  - "u1 = Vector(Pt3, Pt4)"
  - "Pt5 = (0,0,0)"
  - "Pt6 = (0, 0, 2)"
  - "w1 = Vector(Pt5, Pt6)"
caption: "فرمول بعد گراسمن: اشتراک دو صفحه ۲ بعدی در R3 یک خط ۱ بعدی است و مجموع آنها کل فضا را پر می‌کند"
explain:
  - "صفحه اول Plane1 صفحه z = 0 و صفحه دوم Plane2 صفحه y = 0 است (هر دو بعد ۲ دارند)."
  - "خط اشتراک آنها روی محور x است و توسط بردار v_int اسپن می‌شود (بعد اشتراک برابر ۱ است)."
  - "بردار u1 در Plane1 و بردار w1 در Plane2 پایه هر صفحه را گسترش می‌دهند."
  - "مجموع ابعاد: dim(V1) + dim(V2) - dim(V1 ∩ V2) = 2 + 2 - 1 = 3 = dim(R3)."

۶. پیوندها و گام‌های بعدی

پیوندهای این یادداشت ۴

یادداشت‌هایی که از این صفحه به آن‌ها پیوند داده شده است.

  • قضیه ۳۱.۲ هر لیست مستقل خطی می‌تواند به یک پایه گسترش یابد
    پیش‌نمایش

    قضیه ۳۱.۲: هر لیست مستقل خطی می‌تواند به یک پایه گسترش یابد

    پیام کلیدی قضیه در یک جمله

    هر مجموعه از بردارهای مستقل خطی، هر چند کوچک، می‌تواند با افزودن بردارهای مناسب تکمیل شود و یک پایه کامل برای کل فضا تشکیل دهد؛ استقلال هیچ‌گاه بن‌بست نیست.


  • قضیه ۴۰.۲ بعد جمع مستقیم زیرفضاها
    پیش‌نمایش

    قضیه ۴۰.۲: بعد جمع مستقیم زیرفضاها

    پیام کلیدی قضیه در یک جمله

    مجموع زیرفضاها زمانی و تنها زمانی جمع مستقیم است که بعد مجموع برابر با حاصل‌جمع ابعاد تک‌تک آن‌ها باشد؛ در جمع مستقیم هیچ بعدی هدر نمی‌رود.


  • مثال ۴۱.۲ کاربرد فرمول گراسمن در مسائل امتحانی
    پیش‌نمایش

    مثال ۴۱.۲: کاربرد فرمول گراسمن در مسائل امتحانی

    چکیده مفهومی

    فرمول گراسمن قوی‌ترین سلاح برای محاسبه بعد اشتراک زیرفضاها بدون دانستن خود بردارهاست؛ این یادداشت سه تیپ مسئله شاخص امتحانات نهایی و تحصیلات تکمیلی را کالبدشکافی می‌کند.


  • MOC فصل ۲ - فضاهای برداری با بعد متناهی
    پیش‌نمایش

    📙 نقشه راه فصل دوم: فضاهای برداری با بعد متناهی (Finite-Dimensional Vector Spaces)

    قلب تپنده جبر خطی آکسلر

    فصل دوم شاهکار شلدون آکسلر است. در این فصل، بدون استفاده از دترمینان، با اتکا به یک ابزار فوق‌العاده زیبا به نام «لم وابستگی خطی (Linear Dependence Lemma)»، قضایای بنیادین پایه و بعد اثبات می‌شوند. این فصل شامل سه بخش اصلی است: ۱. بخش ۱.۲ (گستره و استقلال خطی): ترکیب‌های خطی، اسپن، استقلال خطی و لم وابستگی خطی. ۲. بخش ۲.۲ (پایه‌ها): تعریف پایه به عنوان ترکیب مینیمم مولد و ماکزیمم مستقل، و قضایای گسترش/کاهش. ۳. بخش ۳.۲ (بعد): تساوی طول تمامی پایه‌ها، بعد زیرفضاها و قضیه بعد مجموع (فرمول گراسمن).


ارجاعات به این یادداشت ۱۸

یادداشت‌هایی که به این صفحه پیوند داده‌اند.

نمایش ۱۳ مورد دیگرنمایش کمتر

حالت ارائه