رفتن به متن
باغ ریاضی
مثال ۴۱.۲ کاربرد فرمول گراسمن در مسائل امتحانی
تنظیمات مطالعه
تنظیمات مطالعه

مثال ۴۱.۲ کاربرد فرمول گراسمن در مسائل امتحانی

یادداشت شما ذخیره شد

می‌خواهید این تغییرات برای مدیر وب‌سایت هم ارسال شوند؟ نسخهٔ رسمی تنها پس از تأیید تغییر می‌کند.

مثال ۴۱.۲: کاربرد فرمول گراسمن در مسائل امتحانی

چکیده مفهومی

فرمول گراسمن قوی‌ترین سلاح برای محاسبه بعد اشتراک زیرفضاها بدون دانستن خود بردارهاست؛ این یادداشت سه تیپ مسئله شاخص امتحانات نهایی و تحصیلات تکمیلی را کالبدشکافی می‌کند.


۱. مسئله اول: اشتراک زیرفضاهای با بعد بالا (تمرین ۱۱ کتاب آکسلر)

صورت مسئله

فرض کنید UU و WW دو زیرفضای ۴-بعدی از C6\mathbb{C}^6 باشند. ثابت کنید حداقل دو بردار مستقل خطی در U∩WU \cap W وجود دارند.

حل تشریحی گام‌به‌گام:

  1. داده‌های مسئله:
    • فضای مادر: V=C6  ⟹  dim⁡V=6V = \mathbb{C}^6 \implies \dim V = 6.
    • ابعاد زیرفضاها: dim⁡U=4\dim U = 4 و dim⁡W=4\dim W = 4.
  2. محاسبه بعد مجموع: چون U+WU + W زیرفضایی از C6\mathbb{C}^6 است، بنا به قضیه بعد زیرفضا بعد آن نمی‌تواند از ۶ تجاوز کند: dim⁡(U+W)≤dim⁡C6=6\dim(U + W) \le \dim \mathbb{C}^6 = 6
  3. اعمال فرمول گراسمن: dim⁡(U+W)=dim⁡U+dim⁡W−dim⁡(U∩W)\dim(U + W) = \dim U + \dim W - \dim(U \cap W)   ⟹  dim⁡(U∩W)=dim⁡U+dim⁡W−dim⁡(U+W)\implies \dim(U \cap W) = \dim U + \dim W - \dim(U + W) =4+4−dim⁡(U+W)=8−dim⁡(U+W)= 4 + 4 - \dim(U + W) = 8 - \dim(U + W)
  4. نامساوی نهایی: با توجه به اینکه dim⁡(U+W)≤6\dim(U + W) \le 6: dim⁡(U∩W)=8−dim⁡(U+W)≥8−6=2\dim(U \cap W) = 8 - \dim(U + W) \ge 8 - 6 = 2
  5. نتیجه‌گیری: چون بعد اشتراک حداقل ۲ است (dim⁡(U∩W)≥2\dim(U \cap W) \ge 2)، هر پایه‌ای از U∩WU \cap W دست‌کم شامل ۲ بردار است. این بردارها طبق تعریف پایه، مستقل خطی هستند. پس حداقل دو بردار مستقل خطی در U∩WU \cap W وجود دارند. ■\blacksquare

۲. مسئله دوم: برخورد دو ابرصفحه در فضای nn-بعدی

صورت مسئله

در یک فضای برداری nn-بعدی VV، دو زیرفضای متمایز با بعد n−1n-1 (ابرصفحه) داده شده‌اند. بعد اشتراک آن‌ها چیست؟

تحلیل و حل:

  • dim⁡V1=n−1\dim V_1 = n - 1 و dim⁡V2=n−1\dim V_2 = n - 1.
  • چون دو زیرفضا متمایزند (V1≠V2V_1 \neq V_2)، طبق قضیه ۳۶.۲ مجموع آن‌ها V1+V2V_1 + V_2 باید بعدی اکیداً بزرگتر از n−1n-1 داشته باشد: dim⁡(V1+V2)>n−1  ⟹  dim⁡(V1+V2)=n\dim(V_1 + V_2) > n - 1 \implies \dim(V_1 + V_2) = n
  • اکنون طبق فرمول گراسمن: dim⁡(V1∩V2)=(n−1)+(n−1)−n=2n−2−n=n−2\dim(V_1 \cap V_2) = (n - 1) + (n - 1) - n = 2n - 2 - n = \mathbf{n - 2}
  • تعبیر هندسی:
    • در R2\mathbb{R}^2 (n=2n=2): دو خط متمایز در یک نقطه (n−2=0n-2 = 0) همدیگر را قطع می‌کنند.
    • در R3\mathbb{R}^3 (n=3n=3): دو صفحه متمایز در یک خط (n−2=1n-2 = 1) همدیگر را قطع می‌کنند.
    • در R4\mathbb{R}^4 (n=4n=4): دو ابرفضای سه‌بعدی در یک صفحه دوبعدی (n−2=2n-2 = 2) متقاطع می‌شوند.

۳. مسئله سوم: تفاوت هندسی فاحش R3\mathbb{R}^3 و R4\mathbb{R}^4

معمای امتحانی

آیا می‌توان دو صفحه دوبعدی در R3\mathbb{R}^3 پیدا کرد که اشتراکشان فقط بردار صفر باشد؟ در R4\mathbb{R}^4 چطور؟

پاسخ:

  • در R3\mathbb{R}^3 (ناممکن): dim⁡(U∩W)=2+2−dim⁡(U+W)≥4−3=1\dim(U \cap W) = 2 + 2 - \dim(U + W) \ge 4 - 3 = 1 پس در فضای سه‌بعدی، دو صفحه گذرنده از مبدا محال است فقط در مبدا متقاطع شوند؛ حتماً در یک خط اشتراک دارند.
  • در R4\mathbb{R}^4 (کاملاً ممکن!): dim⁡(U∩W)=2+2−dim⁡(U+W)=4−dim⁡(U+W)\dim(U \cap W) = 2 + 2 - \dim(U + W) = 4 - \dim(U + W) اگر دو صفحه چنان قرار گیرند که مجموع آن‌ها کل R4\mathbb{R}^4 را پر کند (dim⁡(U+W)=4\dim(U + W) = 4)، آنگاه: dim⁡(U∩W)=4−4=0  ⟹  U∩W={0}\dim(U \cap W) = 4 - 4 = 0 \implies U \cap W = \{\mathbf{0}\} مثال صریح در R4\mathbb{R}^4: U=span⁡(e1,e2),W=span⁡(e3,e4)  ⟹  R4=U⊕WU = \operatorname{span}(e_1, e_2), \quad W = \operatorname{span}(e_3, e_4) \implies \mathbb{R}^4 = U \oplus W

۴. نکات کلیدی و هشدارهای امتحانی

تکنیک‌های امتیازآور در کنکور

  • کران‌های فرمول گراسمن: همواره به یاد داشته باشید: max⁡(0,dim⁡U+dim⁡W−dim⁡V)≤dim⁡(U∩W)≤min⁡(dim⁡U,dim⁡W)\max(0, \dim U + \dim W - \dim V) \le \dim(U \cap W) \le \min(\dim U, \dim W) این دو کران، محدوده دقیق تغییرات بعد اشتراک را بدون هیچ خطایی معین می‌کنند.

۵. پیوندها

پیوندهای این یادداشت ۴

یادداشت‌هایی که از این صفحه به آن‌ها پیوند داده شده است.

  • قضیه ۳۶.۲ بعد یک زیرفضا
    پیش‌نمایش

    قضیه ۳۶.۲: بعد یک زیرفضا

    پیام کلیدی قضیه در یک جمله

    بعد هر زیرفضا همواره کمتر یا مساوی بعد فضای مادر است؛ اگر بعد یک زیرفضا با بعد فضای اصلی برابر شود، آن زیرفضا کل فضا را پر کرده و خودِ فضا است!


  • قضیه ۳۹.۲ بعد مجموع دو زیرفضا (فرمول گراسمن)
    پیش‌نمایش

    قضیه ۳۹.۲: بعد مجموع دو زیرفضا (فرمول گراسمن)

    پیام کلیدی قضیه در یک جمله

    اصل شمول و طرد در دنیای بردارها: بعد مجموع دو زیرفضا برابر است با مجموع ابعاد آن‌ها منهای بعد اشتراکشان؛ آنچه در اشتراک مشترک است را نباید دو بار شمرد.


  • قضیه ۴۰.۲ بعد جمع مستقیم زیرفضاها
    پیش‌نمایش

    قضیه ۴۰.۲: بعد جمع مستقیم زیرفضاها

    پیام کلیدی قضیه در یک جمله

    مجموع زیرفضاها زمانی و تنها زمانی جمع مستقیم است که بعد مجموع برابر با حاصل‌جمع ابعاد تک‌تک آن‌ها باشد؛ در جمع مستقیم هیچ بعدی هدر نمی‌رود.


  • MOC فصل ۲ - فضاهای برداری با بعد متناهی
    پیش‌نمایش

    📙 نقشه راه فصل دوم: فضاهای برداری با بعد متناهی (Finite-Dimensional Vector Spaces)

    قلب تپنده جبر خطی آکسلر

    فصل دوم شاهکار شلدون آکسلر است. در این فصل، بدون استفاده از دترمینان، با اتکا به یک ابزار فوق‌العاده زیبا به نام «لم وابستگی خطی (Linear Dependence Lemma)»، قضایای بنیادین پایه و بعد اثبات می‌شوند. این فصل شامل سه بخش اصلی است: ۱. بخش ۱.۲ (گستره و استقلال خطی): ترکیب‌های خطی، اسپن، استقلال خطی و لم وابستگی خطی. ۲. بخش ۲.۲ (پایه‌ها): تعریف پایه به عنوان ترکیب مینیمم مولد و ماکزیمم مستقل، و قضایای گسترش/کاهش. ۳. بخش ۳.۲ (بعد): تساوی طول تمامی پایه‌ها، بعد زیرفضاها و قضیه بعد مجموع (فرمول گراسمن).


ارجاعات به این یادداشت ۶

یادداشت‌هایی که به این صفحه پیوند داده‌اند.

نمایش ۱ مورد دیگرنمایش کمتر

حالت ارائه