رفتن به متن
باغ ریاضی
تمرین ۱۹.۳.۲ بررسی و رد فرمول شمول و طرد سه زیرفضا
تنظیمات مطالعه
تنظیمات مطالعه

تمرین ۱۹.۳.۲ بررسی و رد فرمول شمول و طرد سه زیرفضا

یادداشت شما ذخیره شد

می‌خواهید این تغییرات برای مدیر وب‌سایت هم ارسال شوند؟ نسخهٔ رسمی تنها پس از تأیید تغییر می‌کند.

تمرین ۱۹ بخش ۳.۲: بررسی و رد فرمول شمول و طرد سه زیرفضا

صورت دقیق مسئله (کتاب آکسلر)

توضیح دهید چرا ممکن است حدس بزنید، با انگیزه از قیاس با فرمول تعداد عناصر در اجتماع سه مجموعه متناهی، که اگر V1,V2,V3V_1, V_2, V_3 زیرفضاهای یک فضای با بعد متناهی باشند، آنگاه:

dim⁡(V1+V2+V3)=dim⁡V1+dim⁡V2+dim⁡V3−dim⁡(V1∩V2)−dim⁡(V1∩V3)−dim⁡(V2∩V3)+dim⁡(V1∩V2∩V3)\dim(V_1 + V_2 + V_3) = \dim V_1 + \dim V_2 + \dim V_3 - \dim(V_1 \cap V_2) - \dim(V_1 \cap V_3) - \dim(V_2 \cap V_3) + \dim(V_1 \cap V_2 \cap V_3)

سپس یا فرمول بالا را اثبات کنید یا یک مثال نقض ارائه دهید.


۱. تحلیل اولیه و باز کردن خواسته مسئله

  • منشأ حدس (قیاس با نظریه مجموعه‌ها):
    • در نظریه مجموعه‌ها، اصل شمول و طرد (Inclusion-Exclusion) برای سه مجموعه متناهی A,B,CA, B, C بیان می‌کند: ∣A∪B∪C∣=∣A∣+∣B∣+∣C∣−∣A∩B∣−∣A∩C∣−∣B∩C∣+∣A∩B∩C∣|A \cup B \cup C| = |A| + |B| + |C| - |A \cap B| - |A \cap C| - |B \cap C| + |A \cap B \cap C|
    • در جبر خطی، برای دو زیرفضا فرمول گراسمن دقیقاً مشابه فرمول دو مجموعه است: dim⁡(U+W)=dim⁡U+dim⁡W−dim⁡(U∩W)⟷∣A∪B∣=∣A∣+∣B∣−∣A∩B∣\dim(U + W) = \dim U + \dim W - \dim(U \cap W) \longleftrightarrow |A \cup B| = |A| + |B| - |A \cap B|
    • این شباهت ساختاری شدیداً انگیزه می‌دهد که حدس بزنیم برای ۳ زیرفضا نیز رابطه نظیر به نظیر برقرار است!
  • هدف مسئله: بررسی اعتبار این حدس یا ارائه مثال نقض.

۲. ایده و استراتژی حل (Problem-Solving Strategy)

این حدس نادرست است! علت تفاوت: در مجموعه‌ها، اگر اشتراک دوتایی‌ها تهی باشد، کل مجموعه مجزاست. اما در جبر خطی، سه خط متمایز در صفحه می‌توانند دوبه‌دو اشتراک صفر داشته باشند (اشتراک هر دو فقط مبدأ {0}\{0\} است)، ولی جمع هر دو خط کل صفحه را پوشش می‌دهد و خط سوم در صفحه تولید شده توسط دو خط اول قرار دارد! مثال نقض: سه خط متمایز در R2\mathbb{R}^2 (مانند محور xxها، محور yyها و خط y=xy = x).


۳. حل تشریحی گام‌به‌گام (Step-by-Step Solution)

رد ادعا با ارائه مثال نقض صریح

ادعای فوق غلط است. مثال نقض زیر را در نظر می‌گیریم:

گام اول: تعریف فضا و سه زیرفضا فرض کنید فضای مادر V=R2V = \mathbb{R}^2 باشد. سه زیرفضای یک‌بعدی زیر را تعریف می‌کنیم:

V1=span⁡((1,0))={(x,0):x∈R}(محور x)V_1 = \operatorname{span}\big((1, 0)\big) = \big\{ (x, 0) : x \in \mathbb{R} \big\} \quad (\text{محور } x)

V2=span⁡((0,1))={(0,y):y∈R}(محور y)V_2 = \operatorname{span}\big((0, 1)\big) = \big\{ (0, y) : y \in \mathbb{R} \big\} \quad (\text{محور } y)

V3=span⁡((1,1))={(t,t):t∈R}(خط y=x)V_3 = \operatorname{span}\big((1, 1)\big) = \big\{ (t, t) : t \in \mathbb{R} \big\} \quad (\text{خط } y = x)

گام دوم: محاسبه ابعاد تکی هر یک از این سه زیرفضا توسط یک بردار ناصفر تولید شده‌اند؛ بنابراین:

dim⁡V1=1,dim⁡V2=1,dim⁡V3=1\dim V_1 = 1, \quad \dim V_2 = 1, \quad \dim V_3 = 1

گام سوم: محاسبه ابعاد اشتراک‌های دوبه‌دو و سه‌گانه ۱. تقاطع V1V_1 و V2V_2: محورهای مختصات تنها در مبدأ متقاطع‌اند:

V1∩V2={(0,0)}  ⟹  dim⁡(V1∩V2)=0V_1 \cap V_2 = \{(0, 0)\} \implies \dim(V_1 \cap V_2) = 0

۲. تقاطع V1V_1 و V3V_3: خط y=0y=0 و خط y=xy=x تنها در مبدأ تلاقی دارند:

V1∩V3={(0,0)}  ⟹  dim⁡(V1∩V3)=0V_1 \cap V_3 = \{(0, 0)\} \implies \dim(V_1 \cap V_3) = 0

۳. تقاطع V2V_2 و V3V_3: خط x=0x=0 و خط y=xy=x تنها در مبدأ تلاقی دارند:

V2∩V3={(0,0)}  ⟹  dim⁡(V2∩V3)=0V_2 \cap V_3 = \{(0, 0)\} \implies \dim(V_2 \cap V_3) = 0

۴. تقاطع سه‌گانه:

V1∩V2∩V3={(0,0)}  ⟹  dim⁡(V1∩V2∩V3)=0V_1 \cap V_2 \cap V_3 = \{(0, 0)\} \implies \dim(V_1 \cap V_2 \cap V_3) = 0

گام چهارم: ارزیابی طرف راست فرمول حدس‌زده‌شده با جایگذاری این ابعاد در طرف راست فرمول:

RHS=dim⁡V1+dim⁡V2+dim⁡V3−dim⁡(V1∩V2)−dim⁡(V1∩V3)−dim⁡(V2∩V3)+dim⁡(V1∩V2∩V3)\text{RHS} = \dim V_1 + \dim V_2 + \dim V_3 - \dim(V_1 \cap V_2) - \dim(V_1 \cap V_3) - \dim(V_2 \cap V_3) + \dim(V_1 \cap V_2 \cap V_3)

RHS=1+1+1−0−0−0+0=3\text{RHS} = 1 + 1 + 1 - 0 - 0 - 0 + 0 = 3

گام پنجم: محاسبه طرف چپ فرمول (بعد مجموع) مجموع این سه زیرفضا عبارت است از:

V1+V2+V3=span⁡((1,0),(0,1),(1,1))=R2V_1 + V_2 + V_3 = \operatorname{span}\big( (1,0), (0,1), (1,1) \big) = \mathbb{R}^2

بنابراین:

LHS=dim⁡(V1+V2+V3)=dim⁡R2=2\text{LHS} = \dim(V_1 + V_2 + V_3) = \dim \mathbb{R}^2 = 2

نتیجه و تناقض: مقایسه طرف چپ و راست نشان می‌دهد:

LHS=2≠3=RHS\text{LHS} = 2 \neq 3 = \text{RHS}

بنابراین فرمول حدس‌زده‌شده به وضوح نادرست است. ■\blacksquare


۴. نکات کلیدی و دام‌های تستی

چرا قیاس با مجموعه‌ها شکست می‌خورد؟

  • در نظریه مجموعه‌ها، اگر سه مجموعه دوبه‌دو مجزا باشند (A∩B=∅A \cap B = \emptyset)، اجتماع آن‌ها اندازه ∣A∣+∣B∣+∣C∣|A|+|B|+|C| دارد. اما در فضاهای برداری، سه خط می‌توانند دوبه‌دو اشتراک صفر داشته باشند ولی درون یک صفحه دوبعدی محصور باشند! پس جبر خطی از توزیع‌پذیری مجموعه‌ها پیروی نمی‌کند (V1∩(V2+V3)≠(V1∩V2)+(V1∩V3)V_1 \cap (V_2 + V_3) \neq (V_1 \cap V_2) + (V_1 \cap V_3)).

۵. پیوندها

پیوندهای این یادداشت ۲

یادداشت‌هایی که از این صفحه به آن‌ها پیوند داده شده است.

  • قضیه ۳۹.۲ بعد مجموع دو زیرفضا (فرمول گراسمن)
    پیش‌نمایش

    قضیه ۳۹.۲: بعد مجموع دو زیرفضا (فرمول گراسمن)

    پیام کلیدی قضیه در یک جمله

    اصل شمول و طرد در دنیای بردارها: بعد مجموع دو زیرفضا برابر است با مجموع ابعاد آن‌ها منهای بعد اشتراکشان؛ آنچه در اشتراک مشترک است را نباید دو بار شمرد.


  • مثال ۴۱.۲ کاربرد فرمول گراسمن در مسائل امتحانی
    پیش‌نمایش

    مثال ۴۱.۲: کاربرد فرمول گراسمن در مسائل امتحانی

    چکیده مفهومی

    فرمول گراسمن قوی‌ترین سلاح برای محاسبه بعد اشتراک زیرفضاها بدون دانستن خود بردارهاست؛ این یادداشت سه تیپ مسئله شاخص امتحانات نهایی و تحصیلات تکمیلی را کالبدشکافی می‌کند.


ارجاعات به این یادداشت ۲

یادداشت‌هایی که به این صفحه پیوند داده‌اند.

حالت ارائه