رفتن به متن
باغ ریاضی
تمرین ۲.۱۷ محاسبه بعد اشتراک و جمع دو صفحه در R4 (فرمول گراسمن)
تنظیمات مطالعه
تنظیمات مطالعه

تمرین ۲.۱۷ محاسبه بعد اشتراک و جمع دو صفحه در R4 (فرمول گراسمن)

یادداشت شما ذخیره شد

می‌خواهید این تغییرات برای مدیر وب‌سایت هم ارسال شوند؟ نسخهٔ رسمی تنها پس از تأیید تغییر می‌کند.

تمرین ۲.۱۷: محاسبه بعد اشتراک و جمع دو صفحه در R4\mathbb{R}^4 (فرمول گراسمن)

صورت دقیق مسئله (کتاب آکسلر، قضیه ۴۳.۲ و تمرین‌های بخش ۳.۲)

بخش الف (اثبات فرمول گراسمن): قضیه بعد برای مجموع دو زیرفضا (فرمول گراسمن) را اثبات کنید: نشان دهید اگر UU و WW دو زیرفضای با بعد متناهی از فضای برداری VV باشند، آنگاه:

dim⁡(U+W)=dim⁡U+dim⁡W−dim⁡(U∩W)\dim(U + W) = \dim U + \dim W - \dim(U \cap W)

بخش ب (تحلیل ابعاد دو صفحه در R4\mathbb{R}^4): فرض کنید UU و WW دو صفحه دو‌بعدی گذرنده از مبدا در R4\mathbb{R}^4 باشند (dim⁡U=dim⁡W=2\dim U = \dim W = 2).

  1. با استفاده از فرمول گراسمن، مقادیر ممکن برای بعد اشتراک (dim⁡(U∩W)\dim(U \cap W)) و بعد مجموع (dim⁡(U+W)\dim(U + W)) را مشخص کنید.
  2. نشان دهید بر خلاف R3\mathbb{R}^3 (که در آن دو صفحه همواره در حداقل یک خط مشترک متقاطع هستند)، در R4\mathbb{R}^4 ممکن است دو صفحه تنها در مبدا مختصات تقاطع داشته باشند (U∩W={0}U \cap W = \{0\}). برای این حالت یک مثال صریح ارائه دهید.

بخش ج (محاسبه عددی با معادلات در R4\mathbb{R}^4): زیرفضاهای UU و WW در R4\mathbb{R}^4 با معادلات زیر تعریف شده‌اند:

U={(x1,x2,x3,x4)∈R4:x1+x2=0,  x3+x4=0}U = \big\{ (x_1, x_2, x_3, x_4) \in \mathbb{R}^4 : x_1 + x_2 = 0, \; x_3 + x_4 = 0 \big\}

W={(x1,x2,x3,x4)∈R4:x1−x3=0,  x2−x4=0}W = \big\{ (x_1, x_2, x_3, x_4) \in \mathbb{R}^4 : x_1 - x_3 = 0, \; x_2 - x_4 = 0 \big\}

بعد زیرفضاهای UU، WW، U∩WU \cap W و U+WU + W را محاسبه کنید.


۱. تحلیل اولیه و باز کردن خواسته مسئله

  • فرمول ابعاد گراسمن (قضیه ۴۳.۲ آکسلر): رابطه طلایی میان ابعاد جمع و اشتراک زیرفضاها: dim⁡(U+W)+dim⁡(U∩W)=dim⁡U+dim⁡W\dim(U + W) + \dim(U \cap W) = \dim U + \dim W
  • داده‌های مسئله:
    • فضای مادر: R4\mathbb{R}^4 با بعد dim⁡R4=4\dim \mathbb{R}^4 = 4.
    • زیرفضاها: صفحات دوبعدی (dim⁡U=dim⁡W=2\dim U = \dim W = 2).
    • چون U+W⊆R4U + W \subseteq \mathbb{R}^4 است، قطعاً بعد جمع کران‌دار است: max⁡(dim⁡U,dim⁡W)≤dim⁡(U+W)≤dim⁡R4  ⟹  2≤dim⁡(U+W)≤4\max(\dim U, \dim W) \le \dim(U + W) \le \dim \mathbb{R}^4 \implies 2 \le \dim(U + W) \le 4
  • ابزار اثبات قضیه: استراتژی درخشان آکسلر: با پایه‌ای برای U∩WU \cap W شروع کنید، آن را به یک پایه از UU گسترش دهید، و همچنین به یک پایه از WW گسترش دهید، سپس نشان دهید اجتماع این بردارها پایه‌ای برای U+WU + W است.

۲. ایده و استراتژی حل (Problem-Solving Strategy)

  • استراتژی اثبات قضیه گراسمن:
    1. فرض کنید پایه U∩WU \cap W برابر (v1,…,vm)(v_1, \dots, v_m) باشد (dim⁡(U∩W)=m\dim(U \cap W) = m).
    2. این لیست را به پایه UU به صورت (v1,…,vm,u1,…,uj)(v_1, \dots, v_m, u_1, \dots, u_j) گسترش می‌دهیم (dim⁡U=m+j\dim U = m + j).
    3. همان لیست را به پایه WW به صورت (v1,…,vm,w1,…,wk)(v_1, \dots, v_m, w_1, \dots, w_k) گسترش می‌دهیم (dim⁡W=m+k\dim W = m + k).
    4. ثابت می‌کنیم لیست الحاقی (v1,…,vm,u1,…,uj,w1,…,wk)(v_1, \dots, v_m, u_1, \dots, u_j, w_1, \dots, w_k) یک پایه برای U+WU + W است.
    5. با شمارش طول این پایه: dim⁡(U+W)=m+j+k=(m+j)+(m+k)−m=dim⁡U+dim⁡W−dim⁡(U∩W)\dim(U + W) = m + j + k = (m + j) + (m + k) - m = \dim U + \dim W - \dim(U \cap W).
  • استراتژی بخش ج: اشتراک را با حل دستگاه همزمان ۴ معادله و ۴ مجهول به دست می‌آوریم. سپس با فرمول گراسمن، بعد مجموع بدون نیاز به محاسبه پیچیده مستقیماً استخراج می‌شود.

۳. حل تشریحی گام‌به‌گام (Step-by-Step Solution)

اثبات کامل قضیه گراسمن و محاسبات ابعاد

بخش الف: اثبات فرمول گراسمن (قضیه ۴۳.۲ آکسلر)

گام اول (انتخاب پایه اشتراک): زیرفضای U∩WU \cap W یک زیرفضا از فضای با بعد متناهی است، بنابراین پایه‌ای دارد. فرض کنید:

(v1,…,vm)(v_1, \dots, v_m)

یک پایه از U∩WU \cap W باشد. بنابراین:

dim⁡(U∩W)=m\dim(U \cap W) = m

گام دوم (گسترش به پایه‌های UU و WW): چون (v1,…,vm)(v_1, \dots, v_m) در UU مستقل خطی است، طبق قضیه گسترش پایه (۳۲.۲ آکسلر)، می‌توان آن را با بردارهای u1,…,uju_1, \dots, u_j به یک پایه از UU گسترش داد:

BU=(v1,…,vm, u1,…,uj)  ⟹  dim⁡U=m+j\mathcal{B}_U = (v_1, \dots, v_m, \, u_1, \dots, u_j) \implies \dim U = m + j

مشابهاً چون (v1,…,vm)(v_1, \dots, v_m) در WW نیز مستقل خطی است، می‌توان آن را با بردارهای w1,…,wkw_1, \dots, w_k به یک پایه از WW گسترش داد:

BW=(v1,…,vm, w1,…,wk)  ⟹  dim⁡W=m+k\mathcal{B}_W = (v_1, \dots, v_m, \, w_1, \dots, w_k) \implies \dim W = m + k

گام سوم (ادعا: ساخت پایه برای U+WU + W): ادعا می‌کنیم لیست ترکیبی زیر یک پایه برای U+WU + W است:

B=(v1,…,vm, u1,…,uj, w1,…,wk)— (۱)\mathcal{B} = (v_1, \dots, v_m, \, u_1, \dots, u_j, \, w_1, \dots, w_k) \quad \text{--- (۱)}

۱. اثبات مولد بودن لیست B\mathcal{B} برای U+WU + W: هر عنصر از U+WU + W به صورت u+wu + w است که u∈Uu \in U و w∈Ww \in W. چون u∈span⁡(BU)u \in \operatorname{span}(\mathcal{B}_U) و w∈span⁡(BW)w \in \operatorname{span}(\mathcal{B}_W)، پس u+wu + w ترکیبی خطی از بردارهای vi,ui,wiv_i, u_i, w_i است. بنابراین:

span⁡(B)=U+W\operatorname{span}(\mathcal{B}) = U + W

۲. اثبات استقلال خطی لیست B\mathcal{B}: فرض کنید یک ترکیب خطی از اعضای لیست B\mathcal{B} برابر بردار صفر باشد:

a1v1+⋯+amvm+b1u1+⋯+bjuj+c1w1+⋯+ckwk=0— (۲)a_1 v_1 + \dots + a_m v_m + b_1 u_1 + \dots + b_j u_j + c_1 w_1 + \dots + c_k w_k = 0 \quad \text{--- (۲)}

جملات شامل ww را به سمت راست منتقل می‌کنیم:

c1w1+⋯+ckwk=−(a1v1+⋯+amvm+b1u1+⋯+bjuj)c_1 w_1 + \dots + c_k w_k = - (a_1 v_1 + \dots + a_m v_m + b_1 u_1 + \dots + b_j u_j)

عبارت سمت چپ ترکیبی خطی از اعضای WW است، پس متعلق به WW است. عبارت سمت راست ترکیبی خطی از اعضای پایه UU است، پس متعلق به UU است. بنابراین بردار حاصل، هم در UU و هم در WW است؛ یعنی:

c1w1+⋯+ckwk∈U∩Wc_1 w_1 + \dots + c_k w_k \in U \cap W

اما می‌دانیم که (v1,…,vm)(v_1, \dots, v_m) پایه‌ای برای U∩WU \cap W است. بنابراین اسکالرهایی مانند d1,…,dmd_1, \dots, d_m وجود دارند به طوری که:

c1w1+⋯+ckwk=d1v1+⋯+dmvmc_1 w_1 + \dots + c_k w_k = d_1 v_1 + \dots + d_m v_m

با جابه‌جایی جملات:

d1v1+⋯+dmvm−c1w1−⋯−ckwk=0d_1 v_1 + \dots + d_m v_m - c_1 w_1 - \dots - c_k w_k = 0

اما لیست (v1,…,vm,w1,…,wk)(v_1, \dots, v_m, w_1, \dots, w_k) طبق ساختار، پایه WW است و بنابراین مستقل خطی است! پس تمام ضرایب باید صفر باشند:

c1=⋯=ck=0(و d1=⋯=dm=0)c_1 = \dots = c_k = 0 \quad (\text{و } d_1 = \dots = d_m = 0)

حال که مشخص شد تمام ci=0c_i = 0 هستند، این مقادیر را در معادله اصلی (۲) قرار می‌دهیم:

a1v1+⋯+amvm+b1u1+⋯+bjuj=0a_1 v_1 + \dots + a_m v_m + b_1 u_1 + \dots + b_j u_j = 0

اما لیست (v1,…,vm,u1,…,uj)(v_1, \dots, v_m, u_1, \dots, u_j) پایه UU است و مستقل خطی است؛ بنابراین:

a1=⋯=am=b1=⋯=bj=0a_1 = \dots = a_m = b_1 = \dots = b_j = 0

نتیجه: تمام ضرایب ai,bi,cia_i, b_i, c_i صفر هستند و لیست B\mathcal{B} مستقل خطی است.

گام چهارم (شمارش ابعاد و نتیجه نهایی): چون B\mathcal{B} پایه U+WU + W است:

dim⁡(U+W)=m+j+k\dim(U + W) = m + j + k

از طرفی:

dim⁡U+dim⁡W−dim⁡(U∩W)=(m+j)+(m+k)−m=m+j+k\dim U + \dim W - \dim(U \cap W) = (m + j) + (m + k) - m = m + j + k

بنابراین تساوی گراسمن با استواری اثبات شد:

dim⁡(U+W)=dim⁡U+dim⁡W−dim⁡(U∩W)■\dim(U + W) = \dim U + \dim W - \dim(U \cap W) \quad \blacksquare

بخش ب: تحلیل هندسی دو صفحه در R4\mathbb{R}^4

فرض شده dim⁡U=2\dim U = 2 و dim⁡W=2\dim W = 2 در فضا R4\mathbb{R}^4. طبق فرمول گراسمن:

dim⁡(U∩W)=dim⁡U+dim⁡W−dim⁡(U+W)=2+2−dim⁡(U+W)=4−dim⁡(U+W)\dim(U \cap W) = \dim U + \dim W - \dim(U + W) = 2 + 2 - \dim(U + W) = 4 - \dim(U + W)

چون U⊆U+W⊆R4U \subseteq U + W \subseteq \mathbb{R}^4، بعد جمع می‌تواند مقادیر ۲، ۳ یا ۴ به خود بگیرد:

  1. حالت اول: dim⁡(U+W)=4\dim(U + W) = 4 dim⁡(U∩W)=4−4=0  ⟹  U∩W={0}\dim(U \cap W) = 4 - 4 = 0 \implies U \cap W = \{0\} دو صفحه تنها در مبدا مختصات تقاطع دارند و جمع آن‌ها کل فضا را می‌سازد: R4=U⊕W\mathbb{R}^4 = U \oplus W.
  2. حالت دوم: dim⁡(U+W)=3\dim(U + W) = 3 dim⁡(U∩W)=4−3=1\dim(U \cap W) = 4 - 3 = 1 دو صفحه در یک خط (زیرفضای یک‌بعدی) با هم تقاطع دارند و مجموع آن‌ها یک ابرصفحه سه‌بعدی می‌سازد.
  3. حالت سوم: dim⁡(U+W)=2\dim(U + W) = 2 dim⁡(U∩W)=4−2=2  ⟹  U=W\dim(U \cap W) = 4 - 2 = 2 \implies U = W دو صفحه بر یکدیگر منطبق هستند.

مقایسه با R3\mathbb{R}^3: در R3\mathbb{R}^3، چون بعد کل فضا ۳ است، حداکثر بعد جمع ۳ است. بنابراین:

dim⁡(U∩W)=2+2−dim⁡(U+W)≥4−3=1\dim(U \cap W) = 2 + 2 - \dim(U + W) \ge 4 - 3 = 1

یعنی در R3\mathbb{R}^3 دو صفحه حداقل در یک خط متقاطعند و تقاطع صفر غیرممکن است. اما در R4\mathbb{R}^4، بعد فضا اجازه می‌دهد dim⁡(U+W)=4\dim(U+W)=4 شود و در نتیجه تقاطع صفر باشد. مثال صریح در R4\mathbb{R}^4:

U=span⁡(e1,e2)={(x1,x2,0,0):x1,x2∈R}U = \operatorname{span}(e_1, e_2) = \{ (x_1, x_2, 0, 0) : x_1, x_2 \in \mathbb{R} \}

W=span⁡(e3,e4)={(0,0,x3,x4):x3,x4∈R}W = \operatorname{span}(e_3, e_4) = \{ (0, 0, x_3, x_4) : x_3, x_4 \in \mathbb{R} \}

هر دو صفحه دوبعدی هستند و اشتراک آن‌ها به وضوح تنها بردار (0,0,0,0)(0, 0, 0, 0) است: U∩W={0}U \cap W = \{0\}.


بخش ج: حل عددی با دستگاه معادلات در R4\mathbb{R}^4

۱. بعد و پایه UU:

x1+x2=0  ⟹  x2=−x1x_1 + x_2 = 0 \implies x_2 = -x_1

x3+x4=0  ⟹  x4=−x3x_3 + x_4 = 0 \implies x_4 = -x_3

بردار عمومی: (x1,−x1,x3,−x3)=x1(1,−1,0,0)+x3(0,0,1,−1)(x_1, -x_1, x_3, -x_3) = x_1(1, -1, 0, 0) + x_3(0, 0, 1, -1). این دو بردار مستقل هستند، پس:

dim⁡U=2,پایه U=((1,−1,0,0),  (0,0,1,−1))\dim U = 2, \quad \text{پایه } U = \big( (1, -1, 0, 0), \; (0, 0, 1, -1) \big)

۲. بعد و پایه WW:

x1−x3=0  ⟹  x3=x1x_1 - x_3 = 0 \implies x_3 = x_1

x2−x4=0  ⟹  x4=x2x_2 - x_4 = 0 \implies x_4 = x_2

بردار عمومی: (x1,x2,x1,x2)=x1(1,0,1,0)+x2(0,1,0,1)(x_1, x_2, x_1, x_2) = x_1(1, 0, 1, 0) + x_2(0, 1, 0, 1). این دو بردار مستقل هستند، پس:

dim⁡W=2,پایه W=((1,0,1,0),  (0,1,0,1))\dim W = 2, \quad \text{پایه } W = \big( (1, 0, 1, 0), \; (0, 1, 0, 1) \big)

۳. بعد و پایه اشتراک U∩WU \cap W: برداری که در هر دو صدق کند باید هر ۴ معادله را ارضا کند:

{x2=−x1x4=−x3x3=x1x4=x2  ⟹  x4=−x3=−x1وx4=x2=−x1\begin{cases} x_2 = -x_1 \\ x_4 = -x_3 \\ x_3 = x_1 \\ x_4 = x_2 \end{cases} \implies x_4 = -x_3 = -x_1 \quad \text{و} \quad x_4 = x_2 = -x_1

هر دو به یک قید منجر می‌شوند: x2=−x1x_2 = -x_1، x3=x1x_3 = x_1، x4=−x1x_4 = -x_1. بنابراین هر بردار اشتراک به فرم زیر است:

(x1,−x1,x1,−x1)=x1(1,−1,1,−1)(x_1, -x_1, x_1, -x_1) = x_1(1, -1, 1, -1)

این یک خط (زیرفضای یک‌بعدی) است! بنابراین:

dim⁡(U∩W)=1,پایه U∩W=((1,−1,1,−1))\dim(U \cap W) = 1, \quad \text{پایه } U \cap W = \big( (1, -1, 1, -1) \big)

۴. محاسبه بعد مجموع U+WU + W با فرمول گراسمن:

dim⁡(U+W)=dim⁡U+dim⁡W−dim⁡(U∩W)=2+2−1=3\dim(U + W) = \dim U + \dim W - \dim(U \cap W) = 2 + 2 - 1 = 3

بنابراین مجموع دو صفحه، یک زیرفضای سه‌بعدی در R4\mathbb{R}^4 است. ■\blacksquare


۴. دام‌های رایج در حل این تیپ مسئله

هشدارهای طلایی در مسائل فرمول گراسمن

  1. اشتباه در برابری dim⁡(U∩W)=?0\dim(U \cap W) \stackrel{?}{=} 0 در R3\mathbb{R}^3: هیچ‌گاه فراموش نکنید که دو صفحه در R3\mathbb{R}^3 نمی‌توانند اشتراک صفر داشته باشند (2+2−3=12+2-3=1). این ویژگی خاص بعد ۴ و بالاتر است.
  2. استفاده از فرمول شمول و طرد مجموعه‌ها بدون اثبات: اثبات گراسمن نیازمند ساخت پایه ترکیبی و اثبات استقلال خطی از طریق انتقال جملات به سمت دیگر است. هرگز صرفاً با استناد به نمودار ون اثبات نکنید (زیرفضاها مجموعه گسسته نیستند).
  3. عدم بررسی دستگاه برای اشتراک: هنگام پیدا کردن پایه اشتراک، حتماً هر ۴ قید را همزمان در نظر بگیرید و به تعداد متغیرهای آزاد دستگاه توجه کنید.

۵. پیوندها

پیوندهای این یادداشت ۲

یادداشت‌هایی که از این صفحه به آن‌ها پیوند داده شده است.

  • قضیه ۳۹.۲ بعد مجموع دو زیرفضا (فرمول گراسمن)
    پیش‌نمایش

    قضیه ۳۹.۲: بعد مجموع دو زیرفضا (فرمول گراسمن)

    پیام کلیدی قضیه در یک جمله

    اصل شمول و طرد در دنیای بردارها: بعد مجموع دو زیرفضا برابر است با مجموع ابعاد آن‌ها منهای بعد اشتراکشان؛ آنچه در اشتراک مشترک است را نباید دو بار شمرد.


  • تعریف ۳۴.۲ بعد (Dimension)
    پیش‌نمایش

    تعریف ۳۴.۲: بعد (Dimension)

    چکیده مفهومی

    بُعد یک فضای برداری با بعد متناهی، طول (تعداد اعضای) هر یک از پایه‌های آن فضا است. بعد یعنی تعداد درجات آزادی مستقل برای حرکت درون فضا.


ارجاعات به این یادداشت ۰

یادداشت‌هایی که به این صفحه پیوند داده‌اند.

هنوز یادداشت دیگری به این صفحه پیوند نداده است.

حالت ارائه