رفتن به متن
باغ ریاضی
تمرین ۰۲.۲.۲ بررسی ادعاهای پایه‌های استاندارد
تنظیمات مطالعه
تنظیمات مطالعه

تمرین ۰۲.۲.۲ بررسی ادعاهای پایه‌های استاندارد

یادداشت شما ذخیره شد

می‌خواهید این تغییرات برای مدیر وب‌سایت هم ارسال شوند؟ نسخهٔ رسمی تنها پس از تأیید تغییر می‌کند.

تمرین ۲ بخش ۲.۲: بررسی ادعاهای مثال ۲۷.۲ (پایه‌های استاندارد و مثال‌های نقض)

صورت دقیق مسئله (کتاب آکسلر)

همه ادعاها در مثال ۲۷.۲ را به طور کامل بررسی و اثبات کنید: ۱. لیست ((1,0,…,0),(0,1,…,0),…,(0,…,0,1))( (1,0,\dots,0), (0,1,\dots,0), \dots, (0,\dots,0,1) ) یک پایه از Fn\mathbb{F}^n است. ۲. لیست ((1,2),(3,5))((1, 2), (3, 5)) یک پایه از F2\mathbb{F}^2 است. ۳. لیست ((1,2,−4),(7,−5,6))((1, 2, -4), (7, -5, 6)) در F3\mathbb{F}^3 مستقل خطی است اما پایه نیست. ۴. لیست ((1,2),(3,5),(4,13))((1, 2), (3, 5), (4, 13)) مولد F2\mathbb{F}^2 است اما پایه نیست. ۵. لیست ((1,1,0),(0,0,1))((1, 1, 0), (0, 0, 1)) پایه‌ای از F3\mathbb{F}^3 نیست. ۶. لیست (1,z,z2,…,zm)(1, z, z^2, \dots, z^m) یک پایه از Pm(F)\mathcal{P}_m(\mathbb{F}) است.


۱. تحلیل اولیه و باز کردن خواسته مسئله


۲. ایده و استراتژی حل (Problem-Solving Strategy)

برای هر بخش، دو آزمون را اعمال می‌کنیم: ۱. آزمون استقلال خطی: مساوی صفر قرار دادن ترکیب خطی و بررسی ضرایب. ۲. آزمون مولد بودن: نوشتن یک عضو دلخواه به صورت ترکیب خطی از اعضای لیست.


۳. حل تشریحی گام‌به‌گام (Step-by-Step Solution)

بررسی تک‌به‌تک بخش‌های مثال ۲۷.۲

بخش ۱ (پایه استاندارد Fn\mathbb{F}^n): بردارها را با e1,e2,…,ene_1, e_2, \dots, e_n نشان می‌دهیم.

  • استقلال خطی: اگر a1e1+⋯+anen=(a1,a2,…,an)=(0,0,…,0)a_1 e_1 + \dots + a_n e_n = (a_1, a_2, \dots, a_n) = (0, 0, \dots, 0)، بلافاصله نتیجه می‌شود a1=a2=⋯=an=0a_1 = a_2 = \dots = a_n = 0.
  • مولد بودن: هر بردار دلخواه (x1,…,xn)∈Fn(x_1, \dots, x_n) \in \mathbb{F}^n را می‌توان نوشت: (x1,…,xn)=x1e1+x2e2+⋯+xnen(x_1, \dots, x_n) = x_1 e_1 + x_2 e_2 + \dots + x_n e_n پس لیست یک پایه است.

بخش ۲ (پایه بودن ((1,2),(3,5))((1,2), (3,5)) در F2\mathbb{F}^2):

  • استقلال خطی: a(1,2)+b(3,5)=(0,0)  ⟹  a+3b=0a(1,2) + b(3,5) = (0,0) \implies a + 3b = 0 و 2a+5b=02a + 5b = 0. از اولی a=−3ba = -3b، جایگذاری در دومی: 2(−3b)+5b=−b=0  ⟹  b=0  ⟹  a=02(-3b) + 5b = -b = 0 \implies b = 0 \implies a = 0.
  • مولد بودن: برای هر (x,y)∈F2(x, y) \in \mathbb{F}^2 دستگاه زیر را حل می‌کنیم: a+3b=x,2a+5b=ya + 3b = x, \quad 2a + 5b = y دترمینان ضرایب 1(5)−3(2)=−1eq01(5) - 3(2) = -1 eq 0 است؛ لذا دستگاه همواره جواب یکتای b=2x−yb = 2x - y و a=3y−5xa = 3y - 5x دارد. بنابراین لیست یک پایه از F2\mathbb{F}^2 است.

بخش ۳ (مستقل خطی بودن و پایه نبودن ((1,2,−4),(7,−5,6))((1, 2, -4), (7, -5, 6)) در F3\mathbb{F}^3):

  • استقلال خطی: چون دو بردار داریم و مولفه‌های اول نشان می‌دهد بردار دوم نمی‌تواند مضرب بردار اول باشد (7/1eq−5/27/1 eq -5/2)، این دو بردار مستقل خطی‌اند.
  • عدم پوشش (پایه نبودن): بعد F3\mathbb{F}^3 برابر ۳ است و هر پایه باید شامل ۳ بردار باشد. یا مستقیماً بردار (0,0,1)(0, 0, 1) در اسپن این دو نیست؛ زیرا اگر a(1,2,−4)+b(7,−5,6)=(0,0,1)a(1,2,-4) + b(7,-5,6) = (0,0,1) باشد، از دو معادله اول a+7b=0a+7b=0 و 2a−5b=02a-5b=0 نتیجه می‌شود a=b=0a=b=0 که معادله سوم −4a+6b=1-4a+6b=1 را نقض می‌کند.

بخش ۴ (مولد بودن و پایه نبودن ((1,2),(3,5),(4,13))((1,2), (3,5), (4,13)) در F2\mathbb{F}^2):

  • مولد بودن: دو بردار اول ((1,2),(3,5))((1,2), (3,5)) طبق بخش ۲ خودشان کل F2\mathbb{F}^2 را اسپن می‌کنند، پس اضافه کردن بردار سوم خللی در پوشش ایجاد نمی‌کند و کل F2\mathbb{F}^2 پوشش داده می‌شود.
  • عدم استقلال خطی: ۳ بردار در فضای دوبعدی همواره وابسته‌اند. رابطه صریح وابستگی: 19(1,2)−5(3,5)−(4,13)=(19−15−4,38−25−13)=(0,0)19(1,2) - 5(3,5) - (4,13) = (19-15-4, 38-25-13) = (0,0) بنابراین پایه نیست.

بخش ۵ (پایه نبودن ((1,1,0),(0,0,1))((1,1,0), (0,0,1)) در F3\mathbb{F}^3): طول این لیست ۲ است در حالی که dim⁡F3=3\dim \mathbb{F}^3 = 3. بردار (1,0,0)(1, 0, 0) در اسپن این دو بردار نیست، زیرا هر بردار در اسپن آن‌ها دارای مؤلفه‌های اول و دوم برابر است (a(1,1,0)+b(0,0,1)=(a,a,b)a(1,1,0)+b(0,0,1) = (a,a,b)).

بخش ۶ (پایه بودن (1,z,z2,…,zm)(1, z, z^2, \dots, z^m) در Pm(F)\mathcal{P}_m(\mathbb{F})):

  • استقلال خطی: اگر a0⋅1+a1z+⋯+amzm=0a_0 \cdot 1 + a_1 z + \dots + a_m z^m = 0 (چندجمله‌ای صفر)، طبق تعریف چندجمله‌ای صفر در جبر خطی، تمامی ضرایب a0=a1=⋯=am=0a_0 = a_1 = \dots = a_m = 0 هستند.
  • مولد بودن: هر عضو Pm(F)\mathcal{P}_m(\mathbb{F}) بنا به تعریف به فرم ∑i=0mcizi\sum_{i=0}^m c_i z^i است که دقیقاً ترکیبی خطی از اعضای این لیست است. لذا این لیست یک پایه برای Pm(F)\mathcal{P}_m(\mathbb{F}) است. lacksquare

۴. نکات کلیدی و دام‌های تستی

نکات کلیدی

  • در فضاهای برداری، هر چندجمله‌ای یک تابع در نظر گرفته می‌شود اما تساوی آن با تابع صفر در میدانی نامتناهی (R\mathbb{R} یا C\mathbb{C}) مستلزم صفر بودن تمامی ضرایب آن است (به دلیل قضیه اساسی جبر: یک چندجمله‌ای درجه mm حداکثر mm ریشه دارد مگر آنکه صفر باشد).

۵. پیوندها

پیوندهای این یادداشت ۲

یادداشت‌هایی که از این صفحه به آن‌ها پیوند داده شده است.

  • تعریف ۲۶.۲ پایه (Basis)
    پیش‌نمایش

    تعریف ۲۶.۲: پایه (Basis)

    چکیده مفهومی

    یک پایه برای فضای برداری، مجموعه‌ای از بردارهاست که نه آن‌قدر کم هستند که نتوان کل فضا را با آن‌ها ساخت (مولد هستند)، و نه آن‌قدر زیادند که بردار اضافه‌ای در میان آن‌ها تلف شود (مستقل خطی هستند). پایه یعنی «حداقل تعداد بردار برای دسترسی به همه‌جا» و «سیستم مختصات بنیادین فضا».


  • مثال ۲۷.۲ پایه‌های استاندارد در Fn و Pm(F)
    پیش‌نمایش

    مثال ۲۷.۲: پایه‌های استاندارد در Fn\mathbb{F}^n و Pm(F)\mathcal{P}_m(\mathbb{F})

    چکیده مفهومی

    پایه‌های استاندارد، سرراست‌ترین و طبیعی‌ترین دستگاه‌های مختصاتی هستند که در فضاهای Fn\mathbb{F}^n (با بردارهای یکه محورها) و در فضای چندجمله‌ای‌ها Pm(F)\mathcal{P}_m(\mathbb{F}) (با تک‌جمله‌ای‌های پایه‌ای 1,z,…,zm1, z, \dots, z^m) ساخته می‌شوند. در کنار آن‌ها، نمونه‌های غیراستاندارد و غیرمثال‌ها مرزهای دقیق تعریف پایه را روشن می‌کنند.


ارجاعات به این یادداشت ۲

یادداشت‌هایی که به این صفحه پیوند داده‌اند.

حالت ارائه