تمرین ۸ بخش ۲.۱: مختلطسازی یک فضای برداری حقیقی (VC)
صورت دقیق مسئله (کتاب آکسلر، صفحههای ۲۹ و ۳۰)
فرض کنید V یک فضای برداری حقیقی (روی میدان R) باشد. مختلطسازی V (Complexification of V) که با VC نشان داده میشود، برابر با حاصلضرب دکارتی V×V است. یک عنصر از VC یک جفت مرتب (u,v) است که در آن u,v∈V، اما قرارداد میکنیم آن را به صورت زیر بنویسیم:
u+iv
عمل جمع روی VC به صورت زیر تعریف میشود:
(u1+iv1)+(u2+iv2)=(u1+u2)+i(v1+v2)(∀u1,v1,u2,v2∈V)
و ضرب اسکالر مختلط روی VC به صورت زیر تعریف میشود:
(a+bi)(u+iv)=(au−bv)+i(av+bu)(∀a,b∈R,∀u,v∈V)
ثابت کنید که VC با این تعاریف، یک فضای برداری مختلط (روی میدان C) است.
۱. تحلیل اولیه و باز کردن خواسته مسئله
- دادههای مسئله:
- V یک فضای برداری حقیقی روی R است (تمام ۱۰ ویژگی فضای برداری برای اسکالرهای حقیقی و بردارهای V از قبل برقرارند).
- مجموعه VC شامل عبارات صوری u+iv است که در آن u (بخش حقیقی) و v (بخش موهومی) بردارهایی از V هستند.
- تعاریف جمع مؤلفهای و ضرب اسکالر شبیه ضرب اعداد مختلط با فرض i2=−1 تعریف شدهاند.
- حکم مسئله:
- باید اثبات کنیم که ساختار (VC,+,⋅) روی میدان اعداد مختلط C یک فضای برداری است؛ یعنی تمام اصول موضوعه دهگانه تعریف ۲۰.۱ روی اسکالرهای مختلط C برقرار است.
- چکلیست ابزارهای مورد نیاز:
- اصول موضوعه فضای برداری V روی R (توزیعپذیری، شرکتپذیری، عضو صفر و قرینه).
- جبر اعداد مختلط: فرمول ضرب دو عدد مختلط (a+bi)(c+di)=(ac−bd)+i(ad+bc).
- تعریف ۲۲.۱: فضای برداری حقیقی و مختلط
۲. ایده و استراتژی حل (Problem-Solving Strategy)
مختلطسازی در ریاضیات مدرن روشی بنیادین برای تعمیم فضاهای حقیقی به فضاهای مختلط است (تا بتوان مقادیر ویژه مختلط ماتریسهای حقیقی را بررسی کرد).
اثبات این تمرین نیازمند حوصله و دقت موشکافانه جبری است. استراتژی به این صورت است:
- ابتدا ویژگیهای مربوط به عمل جمع (بستهبودن، جابهجایی، شرکتپذیری، عضو همانی و وارون) را بررسی میکنیم که به دلیل مؤلفهای بودن جمع، بلافاصله از ویژگیهای جمع در V نتیجه میشوند.
- سپس سراغ اصل همانی ضرب اسکالر با اسکالر 1=1+0i∈C میرویم.
- در گام بعد، شرکتپذیری ضرب اسکالر را با ضرب دو اسکالر مختلط α=a+bi و β=c+di در بردار z=u+iv میآزماییم و نشان میدهیم هر دو شیوه پرانتزبندی به یک بردار مشترک در VC میرسند.
- در پایان، دو اصل توزیعپذیری را با بسط جبری دقیق اثبات میکنیم.
۳. حل تشریحی گامبهگام (Step-by-Step Solution)
آزمون بدون پرش محاسباتی تمامی اصول موضوعه دهگانه
فرض کنید z1=u1+iv1 و z2=u2+iv2 و z3=u3+iv3 اعضای دلخواهی از VC باشند (که در آنها uk,vk∈V)، و α=a+bi و β=c+di اسکالرهای دلخواهی از C باشند (که در آنها a,b,c,d∈R).
بخش الف: اصول موضوعه مربوط به جمع
۱. بستهبودن تحت جمع
چون V روی R فضای برداری است، u1+u2∈V و v1+v2∈V. بنابراین:
z1+z2=(u1+u2)+i(v1+v2)∈VC
۲. جابهجایی جمع (Commutativity)
z1+z2=(u1+u2)+i(v1+v2)
با توجه به جابهجایی جمع در فضای حقیقی V (u1+u2=u2+u1 و v1+v2=v2+v1):
=(u2+u1)+i(v2+v1)=(u2+iv2)+(u1+iv1)=z2+z1
۳. شرکتپذیری جمع (Associativity of Addition)
(z1+z2)+z3=((u1+u2)+i(v1+v2))+(u3+iv3)=((u1+u2)+u3)+i((v1+v2)+v3)
با اعمال شرکتپذیری جمع در فضای V:
=(u1+(u2+u3))+i(v1+(v2+v3))=(u1+iv1)+((u2+u3)+i(v2+v3))=z1+(z2+z3)
۴. وجود عضو همانی جمعی (Additive Identity)
عنصر صفر را به صورت 0VC=0+i0 تعریف میکنیم (که 0 بردار صفر فضای V است).
(u+iv)+(0+i0)=(u+0)+i(v+0)=u+iv
پس 0+i0 همانی جمعی در VC است.
۵. وجود وارون جمعی (Additive Inverse)
برای هر z=u+iv∈VC، عضو قرینه را −z=(−u)+i(−v) تعریف میکنیم:
(u+iv)+((−u)+i(−v))=(u+(−u))+i(v+(−v))=0+i0=0VC
پس هر عضو دارای وارون جمعی در VC است.
بخش ب: اصول موضوعه مربوط به ضرب اسکالر
۶. بستهبودن تحت ضرب اسکالر
برای هر α=a+bi∈C و z=u+iv∈VC:
αz=(au−bv)+i(av+bu)
چون V فضای برداری حقیقی است، ترکیبهای خطی au−bv و av+bu هر دو متعلق به V هستند. در نتیجه αz∈VC.
۷. همانی ضرب اسکالر (Multiplicative Identity)
عدد 1 در میدان مختلط به صورت 1+0i نوشته میشود (یعنی a=1,b=0). طبق ضابطه ضرب اسکالر:
(1+0i)(u+iv)=(1u−0v)+i(1v+0u)
طبق قوانین فضای برداری حقیقی V، میدانیم 1u=u، 1v=v، و 0v=0، 0u=0:
=(u−0)+i(v+0)=u+iv
بنابراین 1z=z برقرار است.
۸. شرکتپذیری ضرب اسکالر (Associativity of Scalar Multiplication)
میخواهیم نشان دهیم (αβ)z=α(βz).
فرض کنیم α=a+bi و β=c+di و z=u+iv.
-
محاسبه سمت چپ: (αβ)z
ابتدا حاصلضرب دو عدد مختلط را در C به دست میآوریم:
αβ=(a+bi)(c+di)=(ac−bd)+i(ad+bc)
حال این عدد مختلط را در بردار u+iv ضرب میکنیم:
(αβ)z=((ac−bd)u−(ad+bc)v)+i((ac−bd)v+(ad+bc)u)
با باز کردن پرانتزها با استفاده از توزیعپذیری در V:
=(acu−bdu−adv−bcv)+i(acv−bdv+adu+bcu)— (رابطه ۱)
-
محاسبه سمت راست: α(βz)
ابتدا βz را محاسبه میکنیم:
βz=(c+di)(u+iv)=(cu−dv)+i(cv+du)
برای سادگی نامگذاری، فرض کنید u′=cu−dv و v′=cv+du.
حال اسکالر α=a+bi را در u′+iv′ ضرب میکنیم:
α(βz)=(a+bi)(u′+iv′)=(au′−bv′)+i(av′+bu′)
اکنون مقادیر u′ و v′ را جایگذاری میکنیم:
- مؤلفه حقیقی:
au′−bv′=a(cu−dv)−b(cv+du)=acu−adv−bcv−bdu=acu−bdu−adv−bcv
- مؤلفه موهومی:
av′+bu′=a(cv+du)+b(cu−dv)=acv+adu+bcu−bdv=acv−bdv+adu+bcu
در نتیجه حاصل سمت راست برابر است با:
=(acu−bdu−adv−bcv)+i(acv−bdv+adu+bcu)— (رابطه ۲)
با مقایسه روابط ۱ و ۲ مشاهده میکنیم که دو طرف کاملاً بر هم منطبق هستند. پس خاصیت شرکتپذیری ضرب اسکالر برقرار است.
۹. توزیعپذیری اسکالر مختلط روی جمع بردارها (Distributivity I)
میخواهیم نشان دهیم α(z1+z2)=αz1+αz2.
z1+z2=(u1+u2)+i(v1+v2)
با اعمال ضرب در α=a+bi:
α(z1+z2)=(a(u1+u2)−b(v1+v2))+i(a(v1+v2)+b(u1+u2))
با استفاده از توزیعپذیری در فضای حقیقی V و سپس مرتبسازی جملات:
=((au1−bv1)+(au2−bv2))+i((av1+bu1)+(av2+bu2))
طبق تعریف جمع در VC، این عبارت تفکیک میشود به:
=((au1−bv1)+i(av1+bu1))+((au2−bv2)+i(av2+bu2))=αz1+αz2
۱۰. توزیعپذیری جمع اسکالرهای مختلط روی بردار (Distributivity II)
میخواهیم نشان دهیم (α+β)z=αz+βz.
α+β=(a+c)+i(b+d)
با اعمال ضرب در z=u+iv:
(α+β)z=((a+c)u−(b+d)v)+i((a+c)v+(b+d)u)
با اعمال توزیعپذیری اعداد روی بردارها در فضای حقیقی V:
=((au+cu)−(bv+dv))+i((av+cv)+(bu+du))
با بازآرایی جملات بر اساس اندیسهای متناظر:
=((au−bv)+(cu−dv))+i((av+bu)+(cv+du))
طبق تعریف جمع در VC:
=((au−bv)+i(av+bu))+((cu−dv)+i(cv+du))=αz+βz
نتیجهگیری نهایی:
تمامی اصول موضوعه دهگانه با موفقیت بررسی و بدون هیچگونه پرش استدلالی اثبات شدند. بنابراین مختلطسازی VC یک فضای برداری مختلط کامل روی میدان C است. ■
۴. دامهای رایج در حل این تیپ مسئله
نکات باریکتر از مو
- فراموش کردن منشأ بردارها در مرحله شرکتپذیری:
در گام ۸، هنگام بسط عبارت a(cu−dv) باید توجه داشت که a,c∈R اعداد حقیقی و u∈V بردار است. جابهجایی ضرایب حقیقی به دلیل ویژگیهای میدان R مجاز است، اما اعمال باید همواره مطابق اصول موضوعه V توجیه شوند.
- ابهام در نماد i:
نماد i در u+iv صرفاً یک نشانه دکارتی برای تفکیک دو بردار زوج مرتب (u,v) است و نباید آن را عددی موهومی درون فضای V دانست؛ زیرا V اصالتاً یک فضای حقیقی است و ریشه منفی یک در آن تعریف نشده است.
۵. پیوندها