رفتن به متن
باغ ریاضی
مثال ۳۵.۲ ابعاد فضاهای مهم
تنظیمات مطالعه
تنظیمات مطالعه

مثال ۳۵.۲ ابعاد فضاهای مهم

یادداشت شما ذخیره شد

می‌خواهید این تغییرات برای مدیر وب‌سایت هم ارسال شوند؟ نسخهٔ رسمی تنها پس از تأیید تغییر می‌کند.

مثال ۳۵.۲: ابعاد فضاهای مهم

چکیده مفهومی

محاسبه بعد برای فضاهای آشنا: dim⁡Fn=n\dim \mathbb{F}^n = n، بعد چندجمله‌ای‌ها با درجه حداکثر mm برابر m+1m + 1، بعد ماتریس‌های m×nm \times n برابر mnmn و بعد زیرفضاها متناسب با تعداد درجات آزادی آن‌ها است.


۱. تحلیل و استخراج ابعاد فضاهای اساسی

۱. فضای مختصاتی Fn\mathbb{F}^n

پایه استاندارد Fn\mathbb{F}^n متشکل از بردارهای یکه e1=(1,0,…,0)e_1 = (1, 0, \dots, 0) تا en=(0,…,0,1)e_n = (0, \dots, 0, 1) است. چون این پایه شامل دقیقاً nn بردار است:

dim⁡Fn=n\dim \mathbb{F}^n = n
  • نمونه‌ها: dim⁡R2=2\dim \mathbb{R}^2 = 2، dim⁡R3=3\dim \mathbb{R}^3 = 3، dim⁡C4=4\dim \mathbb{C}^4 = 4 (روی C\mathbb{C}).

۲. فضای چندجمله‌ای‌های درجه حداکثر mm یعنی Pm(F)\mathcal{P}_m(\mathbb{F})

پایه استاندارد این فضا عبارت است از:

(1,z,z2,…,zm)(1, z, z^2, \dots, z^m)

تعداد جملات از توان 00 تا توان mm است. بنابراین این پایه دارای m+1m + 1 عضو است:

dim⁡Pm(F)=m+1\dim \mathcal{P}_m(\mathbb{F}) = m + 1
  • به عنوان مثال، فضای چندجمله‌ای‌های درجه حداکثر ۳ یعنی P3(R)\mathcal{P}_3(\mathbb{R}) دارای بعد ۴ است (با پایه 1,x,x2,x31, x, x^2, x^3).

۳. زیرفضاهای مقید در F3\mathbb{F}^3 (مثال‌های کتاب آکسلر)

  • زیرفضای U={(x,x,y)∈F3:x,y∈F}U = \{(x, x, y) \in \mathbb{F}^3 : x, y \in \mathbb{F}\}: دیدیم که پایه‌ای برای این زیرفضا ((1,1,0),(0,0,1))((1, 1, 0), (0, 0, 1)) است که دارای ۲ بردار است. بنابراین: dim⁡U=2\dim U = 2
  • زیرفضای صفحه U={(x,y,z)∈F3:x+y+z=0}U = \{(x, y, z) \in \mathbb{F}^3 : x + y + z = 0\}: پایه این زیرفضا ((1,−1,0),(1,0,−1))((1, -1, 0), (1, 0, -1)) دارای ۲ بردار است. بنابراین: dim⁡U=2\dim U = 2 قاعده سرانگشتی: هر معادله خطی همگن نابدیهی و مستقل، دقیقاً یک واحد از بعد فضا می‌کاهد (معادله قید = کاهش ۱ بعد).

۴. فضای ماتریس‌های m×nm \times n یعنی Mm×n(F)\mathcal{M}_{m \times n}(\mathbb{F})

ماتریس‌های پایه EijE_{ij} (ماتریسی که در سطر ii و ستون jj برابر ۱ و بقیه درایه‌ها صفر است) پایه‌ای برای این فضا تشکیل می‌دهند. تعداد این ماتریس‌ها m×nm \times n است:

dim⁡Mm×n(F)=mn\dim \mathcal{M}_{m \times n}(\mathbb{F}) = mn

۵. زیرفضاهای ماتریس‌های متقارن و پادمتقارن در Mn×n(F)\mathcal{M}_{n \times n}(\mathbb{F})

  • ماتریس‌های متقارن (AT=AA^T = A): درایه‌های روی قطر اصلی و بالای آن آزادند: n+(n−1)+⋯+1=n(n+1)2n + (n-1) + \cdots + 1 = \frac{n(n+1)}{2}. dim⁡Sym⁡n(F)=n(n+1)2\dim \operatorname{Sym}_n(\mathbb{F}) = \frac{n(n+1)}{2}
  • ماتریس‌های پادمتقارن (AT=−AA^T = -A): درایه‌های روی قطر اصلی صفرند و فقط درایه‌های بالای قطر آزادند: dim⁡Skew⁡n(F)=n(n−1)2\dim \operatorname{Skew}_n(\mathbb{F}) = \frac{n(n-1)}{2}
  • نکته زیبا: مجموع این دو بعد برابر n2n^2 است که تأیید می‌کند Mn×n=Sym⁡n⊕Skew⁡n\mathcal{M}_{n \times n} = \operatorname{Sym}_n \oplus \operatorname{Skew}_n (روی میدان‌هایی با مشخصه غیر از ۲).

۲. جدول جمع‌بندی ابعاد برای کنکور و امتحانات

فضای برداری VV بعد dim⁡V\dim V پایه استاندارد نمونه
Fn\mathbb{F}^n nn e1,…,ene_1, \dots, e_n
Pm(F)\mathcal{P}_m(\mathbb{F}) m+1m+1 1,z,…,zm1, z, \dots, z^m
Mm×n(F)\mathcal{M}_{m \times n}(\mathbb{F}) mnmn ماتریس‌های تک‌درایه‌ای EijE_{ij}
ماتریس‌های بالا‌مثلثی n×nn \times n n(n+1)2\frac{n(n+1)}{2} درایه‌های روی قطر و بالای آن
ماتریس‌های با اثر صفر (tr⁡(A)=0\operatorname{tr}(A) = 0) n2−1n^2 - 1 قید ∑Aii=0\sum A_{ii} = 0 یک بعد می‌کاهد
فضای برداری صفر {0}\{\mathbf{0}\} 00 فهرست تهی ()()

۳. نکات کلیدی و هشدارهای امتحانی

دام‌های امتحانی

  • دام mm در برابر m+1m+1: هرگز فراموش نکنید که بعد Pm(F)\mathcal{P}_m(\mathbb{F}) برابر m+1m+1 است نه mm. این رایج‌ترین اشتباه در مسائل فرمول گراسمن و رتبه-پوچی است.
  • ارتباط بعد با معادلات: اگر در Fn\mathbb{F}^n زیرفضایی با kk معادله خطی مستقل تعریف شود، بعد آن زیرفضا برابر n−kn - k خواهد بود.

۴. پیوندها

پیوندهای این یادداشت ۳

یادداشت‌هایی که از این صفحه به آن‌ها پیوند داده شده است.

  • تعریف ۳۴.۲ بعد (Dimension)
    پیش‌نمایش

    تعریف ۳۴.۲: بعد (Dimension)

    چکیده مفهومی

    بُعد یک فضای برداری با بعد متناهی، طول (تعداد اعضای) هر یک از پایه‌های آن فضا است. بعد یعنی تعداد درجات آزادی مستقل برای حرکت درون فضا.


  • قضیه ۳۶.۲ بعد یک زیرفضا
    پیش‌نمایش

    قضیه ۳۶.۲: بعد یک زیرفضا

    پیام کلیدی قضیه در یک جمله

    بعد هر زیرفضا همواره کمتر یا مساوی بعد فضای مادر است؛ اگر بعد یک زیرفضا با بعد فضای اصلی برابر شود، آن زیرفضا کل فضا را پر کرده و خودِ فضا است!


  • MOC فصل ۲ - فضاهای برداری با بعد متناهی
    پیش‌نمایش

    📙 نقشه راه فصل دوم: فضاهای برداری با بعد متناهی (Finite-Dimensional Vector Spaces)

    قلب تپنده جبر خطی آکسلر

    فصل دوم شاهکار شلدون آکسلر است. در این فصل، بدون استفاده از دترمینان، با اتکا به یک ابزار فوق‌العاده زیبا به نام «لم وابستگی خطی (Linear Dependence Lemma)»، قضایای بنیادین پایه و بعد اثبات می‌شوند. این فصل شامل سه بخش اصلی است: ۱. بخش ۱.۲ (گستره و استقلال خطی): ترکیب‌های خطی، اسپن، استقلال خطی و لم وابستگی خطی. ۲. بخش ۲.۲ (پایه‌ها): تعریف پایه به عنوان ترکیب مینیمم مولد و ماکزیمم مستقل، و قضایای گسترش/کاهش. ۳. بخش ۳.۲ (بعد): تساوی طول تمامی پایه‌ها، بعد زیرفضاها و قضیه بعد مجموع (فرمول گراسمن).


ارجاعات به این یادداشت ۲

یادداشت‌هایی که به این صفحه پیوند داده‌اند.

حالت ارائه