رفتن به متن
باغ ریاضی
تمرین ۱.۲۲ اثبات تجزیه مستقیم توابع به زوج و فرد
تنظیمات مطالعه
تنظیمات مطالعه

تمرین ۱.۲۲ اثبات تجزیه مستقیم توابع به زوج و فرد

یادداشت شما ذخیره شد

می‌خواهید این تغییرات برای مدیر وب‌سایت هم ارسال شوند؟ نسخهٔ رسمی تنها پس از تأیید تغییر می‌کند.

تمرین ۱.۲۲: اثبات تجزیه مستقیم توابع به زوج و فرد

صورت دقیق مسئله (کتاب آکسلر، تمرین ۲۴ بخش ۳.۱)

یک تابع f:R→Rf: \mathbb{R} \to \mathbb{R} زوج نامیده می‌شود اگر برای هر x∈Rx \in \mathbb{R} داشته باشیم f(−x)=f(x)f(-x) = f(x). یک تابع f:R→Rf: \mathbb{R} \to \mathbb{R} فرد نامیده می‌شود اگر برای هر x∈Rx \in \mathbb{R} داشته باشیم f(−x)=−f(x)f(-x) = -f(x). فرض کنید VeV_e مجموعه تمام توابع زوج با مقدار حقیقی و VoV_o مجموعه تمام توابع فرد با مقدار حقیقی روی R\mathbb{R} باشند. ثابت کنید فضای تمام توابع حقیقی به صورت جمع مستقیم توابع زوج و فرد تجزیه می‌شود؛ یعنی:

RR=Ve⊕Vo\mathbb{R}^{\mathbb{R}} = V_e \oplus V_o

۱. تحلیل اولیه و باز کردن خواسته مسئله

  • داده‌های مسئله:
    • فضای برداری مادر: V=RRV = \mathbb{R}^{\mathbb{R}} (مجموعه کل توابع از R\mathbb{R} به R\mathbb{R}).
    • زیرمجموعه توابع زوج: Ve={f∈RR:∀x∈R, f(−x)=f(x)}V_e = \{ f \in \mathbb{R}^{\mathbb{R}} : \forall x \in \mathbb{R}, \, f(-x) = f(x) \}.
    • زیرمجموعه توابع فرد: Vo={f∈RR:∀x∈R, f(−x)=−f(x)}V_o = \{ f \in \mathbb{R}^{\mathbb{R}} : \forall x \in \mathbb{R}, \, f(-x) = -f(x) \}.
  • حکم مسئله:
    • اثبات این که VeV_e و VoV_o زیرفضا هستند.
    • اثبات جمع مستقیم بودن: RR=Ve⊕Vo\mathbb{R}^{\mathbb{R}} = V_e \oplus V_o. طبق شرایط ۴۵.۱ آکسلر، باید دو گزاره مستقل زیر را اثبات کنیم:
      1. اشتراک تریویال: Ve∩Vo={0}V_e \cap V_o = \{ \mathbf{0} \} (تنها تابعی که هم زوج است و هم فرد، تابع ثابت صفر است).
      2. پوشش کل فضا: Ve+Vo=RRV_e + V_o = \mathbb{R}^{\mathbb{R}} (هر تابع دلخواه ff را می‌توان به جمع یک تابع زوج و یک تابع فرد تجزیه کرد).
  • چک‌لیست ابزارهای مورد نیاز:
    • شرایط سه‌گانه زیرفضا (قضیه ۳۴.۱).
    • تکنیک میانگین‌گیری متقارن (Symmetrization Trick).

۲. ایده و استراتژی حل (Problem-Solving Strategy)

  • چگونه فکر کنیم؟ فرض کنید تابعی دلخواه مانند ff داریم و می‌خواهیم بنویسیم f=fe+fof = f_e + f_o با fe∈Vef_e \in V_e و fo∈Vof_o \in V_o. با ارزیابی این رابطه در دو نقطه xx و −x-x یک دستگاه دو معادله و دو مجهول تشکیل می‌دهیم: {f(x)=fe(x)+fo(x)f(−x)=fe(−x)+fo(−x)=fe(x)−fo(x)\begin{cases} f(x) = f_e(x) + f_o(x) \\ f(-x) = f_e(-x) + f_o(-x) = f_e(x) - f_o(x) \end{cases} با جمع و تفریق این دو معادله، فرمول‌های شاهکار تجزیه استخراج می‌شوند: fe(x)=f(x)+f(−x)2,fo(x)=f(x)−f(−x)2f_e(x) = \frac{f(x) + f(-x)}{2}, \quad f_o(x) = \frac{f(x) - f(-x)}{2} این فرمول‌ها مستقیماً هم وجود تجزیه و هم یکتایی آن را اثبات می‌کنند.

۳. حل تشریحی گام‌به‌گام (Step-by-Step Solution)

حل کامل و بدون پرش تحلیلی

گام اول: اثبات زیرفضا بودن VeV_e و VoV_o

برای VeV_e (توابع زوج):

  1. تابع صفر: تابع صفر با ضابطه 0(x)=0\mathbf{0}(x) = 0 برای هر xx برقرار است. 0(−x)=0=0(x)\mathbf{0}(-x) = 0 = \mathbf{0}(x)، پس 0∈Ve\mathbf{0} \in V_e.
  2. بستگی تحت جمع: اگر f,g∈Vef, g \in V_e باشند: (f+g)(−x)=f(−x)+g(−x)=f(x)+g(x)=(f+g)(x)  ⟹  f+g∈Ve(f + g)(-x) = f(-x) + g(-x) = f(x) + g(x) = (f + g)(x) \implies f + g \in V_e
  3. بستگی تحت ضرب اسکالر: اگر c∈Rc \in \mathbb{R} و f∈Vef \in V_e: (cf)(−x)=cf(−x)=cf(x)=(cf)(x)  ⟹  cf∈Ve(cf)(-x) = c f(-x) = c f(x) = (cf)(x) \implies cf \in V_e بنابراین VeV_e یک زیرفضای معتبر است.

برای VoV_o (توابع فرد):

  1. تابع صفر: 0(−x)=0=−0=−0(x)\mathbf{0}(-x) = 0 = -0 = -\mathbf{0}(x)، پس 0∈Vo\mathbf{0} \in V_o.
  2. بستگی تحت جمع: اگر f,g∈Vof, g \in V_o باشند: (f+g)(−x)=f(−x)+g(−x)=−f(x)−g(x)=−(f(x)+g(x))=−(f+g)(x)  ⟹  f+g∈Vo(f + g)(-x) = f(-x) + g(-x) = -f(x) - g(x) = -(f(x) + g(x)) = -(f + g)(x) \implies f + g \in V_o
  3. بستگی تحت ضرب اسکالر: اگر c∈Rc \in \mathbb{R} و f∈Vof \in V_o: (cf)(−x)=cf(−x)=c(−f(x))=−(cf(x))=−(cf)(x)  ⟹  cf∈Vo(cf)(-x) = c f(-x) = c(-f(x)) = -(c f(x)) = -(cf)(x) \implies cf \in V_o بنابراین VoV_o نیز یک زیرفضای معتبر است.

گام دوم: اثبات اشتراک صفر (Ve∩Vo={0}V_e \cap V_o = \{ \mathbf{0} \})

فرض کنید تابعی مانند hh در اشتراک هر دو زیرفضا باشد: h∈Ve∩Voh \in V_e \cap V_o.

  • چون h∈Veh \in V_e است: برای هر x∈Rx \in \mathbb{R} داریم h(−x)=h(x)h(-x) = h(x).
  • چون h∈Voh \in V_o است: برای هر x∈Rx \in \mathbb{R} داریم h(−x)=−h(x)h(-x) = -h(x). با مساوی قرار دادن این دو رابطه: h(x)=−h(x)  ⟹  h(x)+h(x)=0  ⟹  2h(x)=0h(x) = -h(x) \implies h(x) + h(x) = 0 \implies 2h(x) = 0 چون در میدان اعداد حقیقی R\mathbb{R}، عدد ۲ ناصفر است، طرفین را بر ۲ تقسیم می‌کنیم: h(x)=0(∀x∈R)h(x) = 0 \quad (\forall x \in \mathbb{R}) این یعنی hh همان تابع ثابت صفر (0\mathbf{0}) است. بنابراین: Ve∩Vo={0}✓V_e \cap V_o = \{ \mathbf{0} \} \quad \checkmark

گام سوم: اثبات پوشش کل فضا (Ve+Vo=RRV_e + V_o = \mathbb{R}^{\mathbb{R}})

فرض کنید f:R→Rf: \mathbb{R} \to \mathbb{R} یک تابع کاملاً دلخواه باشد. دو تابع fef_e و fof_o را به صورت زیر تعریف می‌کنیم:

fe(x):=f(x)+f(−x)2f_e(x) := \frac{f(x) + f(-x)}{2}

fo(x):=f(x)−f(−x)2f_o(x) := \frac{f(x) - f(-x)}{2}

۱. آیا fe∈Vef_e \in V_e است؟

fe(−x)=f(−x)+f(−(−x))2=f(−x)+f(x)2=f(x)+f(−x)2=fe(x)f_e(-x) = \frac{f(-x) + f(-(-x))}{2} = \frac{f(-x) + f(x)}{2} = \frac{f(x) + f(-x)}{2} = f_e(x)

بله، fef_e زوج است و در VeV_e قرار دارد.

۲. آیا fo∈Vof_o \in V_o است؟

fo(−x)=f(−x)−f(−(−x))2=f(−x)−f(x)2=−f(x)−f(−x)2=−fo(x)f_o(-x) = \frac{f(-x) - f(-(-x))}{2} = \frac{f(-x) - f(x)}{2} = -\frac{f(x) - f(-x)}{2} = -f_o(x)

بله، fof_o فرد است و در VoV_o قرار دارد.

۳. آیا مجموع آن‌ها برابر ff است؟ به ازای هر x∈Rx \in \mathbb{R}:

fe(x)+fo(x)=f(x)+f(−x)2+f(x)−f(−x)2=f(x)+f(−x)+f(x)−f(−x)2=2f(x)2=f(x)f_e(x) + f_o(x) = \frac{f(x) + f(-x)}{2} + \frac{f(x) - f(-x)}{2} = \frac{f(x) + f(-x) + f(x) - f(-x)}{2} = \frac{2f(x)}{2} = f(x)

بنابراین:

f=fe+fo∈Ve+Vof = f_e + f_o \in V_e + V_o

چون این تجزیه برای هر تابع دلخواه f∈RRf \in \mathbb{R}^{\mathbb{R}} برقرار است، نتیجه می‌شود:

RR=Ve+Vo✓\mathbb{R}^{\mathbb{R}} = V_e + V_o \quad \checkmark

گام چهارم: نتیجه‌گیری نهایی

از برقراری همزمان اشتراک تریویال (Ve∩Vo={0}V_e \cap V_o = \{ \mathbf{0} \}) و پوشش کل فضا (RR=Ve+Vo\mathbb{R}^{\mathbb{R}} = V_e + V_o)، مستقیماً نتیجه می‌شود:

RR=Ve⊕Vo\mathbb{R}^{\mathbb{R}} = V_e \oplus V_o

حکم مسئله با کمال دقت اثبات شد. ■\blacksquare


۴. دام‌های رایج در حل این تیپ مسئله

نکات باریک‌تر از مو در آزمون

  1. فراموش کردن اثبات زیرفضا بودن: بسیاری از دانشجویان مستقیماً به سراغ فرمول fef_e و fof_o می‌روند بدون اینکه ابتدا اثبات کنند VeV_e و VoV_o زیرفضا هستند! بدون اثبات زیرفضا بودن، مفهوم جمع مستقیم اصولاً بی‌معنی است.
  2. وابستگی به پیوستگی یا مشتق: دقت کنید که مسئله هیچ قیدی روی پیوستگی، مشتق‌پذیری یا پیوستگی توابع نگذاشته است. این تجزیه برای تمامی توابع عجیب و غریب و ناپیوسته (مانند تابع علامت یا تابع دیریکله) نیز معتبر است.
  3. تقسیم بر ۲ در میدان‌های با مشخصه ۲: اگر دامنه یا برد در میدانی با مشخصه ۲ باشد (1+1=01+1=0)، این تجزیه با تقسیم بر ۲ با شکست مواجه می‌شود؛ تصریح کنید که میدان R\mathbb{R} است.

۵. پیوندها

پیوندهای این یادداشت ۲

یادداشت‌هایی که از این صفحه به آن‌ها پیوند داده شده است.

  • تعریف ۳۹.۱ جمع مستقیم (Direct Sum)
    پیش‌نمایش

    تعریف ۳۹.۱: جمع مستقیم (Direct Sum)

    چکیده مفهومی

    جمع مستقیم، کامل‌ترین و تمیزترین حالت جمع چند زیرفضا است؛ حالتی که در آن هیچ‌گونه همپوشانی و اتلاف بُعد وجود ندارد و هر بردار فضا را می‌توان دقیقاً و فقط به یک شیوه یکتا به صورت مجموع عناصری از آن زیرفضاها تجزیه کرد. نماد آن ⊕\oplus (علامت جمع احاطه‌شده با دایره) است.


  • قضیه ۴۱.۱ شرط یکتایی نمایش برای جمع مستقیم
    پیش‌نمایش

    قضیه ۴۱.۱: شرط یکتایی نمایش برای جمع مستقیم (آزمون بردار صفر)

    تقلیل بی‌نهایت به یک!

    تعریف جمع مستقیم می‌گوید نمایش تک‌تک بی‌نهایت بردار فضا باید یکتا باشد. این قضیه شاهکار جبر خطی است: برای اثبات جمع مستقیم بودن، نیازی به بررسی تک‌تک بردارها نیست؛ فقط و فقط کافی است یکتایی نمایش بردار صفر (0\mathbf{0}) را بررسی کنید!


ارجاعات به این یادداشت ۰

یادداشت‌هایی که به این صفحه پیوند داده‌اند.

هنوز یادداشت دیگری به این صفحه پیوند نداده است.

حالت ارائه