نماد ۲۹.۱: تثبیت نماد برای فضای برداری (Notation )
تقریباً تمام قضایا و تعاریف آینده کتاب درباره فضاهای برداری هستند. برای اینکه نویسنده مجبور نباشد در آغاز هر قضیه عبارت طولانی «فرض کنید یک فضای برداری روی میدان باشد» را تکرار کند، از این صفحه به بعد یک قرارداد دائمی میگذاریم: حرف همیشه نماد یک فضای برداری دلخواه روی میدان است.
۱. چرایی و فلسفه این قرارداد
در نگارش ریاضی، خوانایی و فشردگی متن نقشی حیاتی دارد. اگر قرار باشد در هر صفحه ده بار جمله:
«فرض کنید یک فضای برداری روی میدان باشد...»
تکرار شود، ذهن خواننده خسته شده و توجه از اصل قضیه به فرضیات تکراری منحرف میشود. آکسلر با یک قرارداد هوشمندانه در صفحه ۲۶ کتاب، این موضوع را یکبار برای همیشه حل میکند.
این کار شبیه به معرفی متغیرهای عمومی (Global Variables) در برنامهنویسی است: هنگامی که متغیری را در سطح برنامه تعریف میکنید، در تمام توابع بعدی در دسترس است بدون اینکه نیاز باشد آن را دوباره به عنوان آرگومان ورودی معرفی کنید!
۲. متن رسمی ریاضی (کتاب آکسلر)
برای ادامهی این کتاب، نشاندهندهی یک فضای برداری روی میدان است.
۳. پیامدها و نکات نگارشی در مطالعه جبر خطی
هنگام مطالعه بخشهای بعدی باید این نکات را در ذهن داشته باشیم:
-
۱. میدان در پسزمینه حاضر است: هر جا حرف را دیدید، به طور خودکار میدانید که میدانی به نام (که معمولاً یا است) در پشت صحنه به عنوان میدان اسکالرها عمل میکند.
-
۲. سایر حروف متداول برای فضاهای برداری: اگر در یک قضیه یا مسئله به بیش از یک فضای برداری نیاز داشته باشیم (مثلاً در نگاشتهای خطی از یک فضا به فضای دیگر)، معمولاً از حروف بزرگ مجاور مانند و استفاده میشود:
که در آن نیز یک فضای برداری دیگر روی همان میدان است.
-
۳. تفاوت بردارها و فضا: به قرارداد نوشتاری دقت کنید:
- حروف بزرگ لاتین مثل نمایانگر کل فضای برداری (مجموعهها) هستند.
- حروف کوچک لاتین مثل نمایانگر بردارهای منفرد داخل فضا هستند.
- حروف کوچک یونانی یا حروفی مثل نمایانگر اسکالرها در میدان هستند.
۴. ارتباطات و پیوندهای اتمیک
- پیشنیازهای مستقیم:
- مفاهیم وابسته و قضایای بعدی:
- فهرست مرجع فصل: