رفتن به متن
باغ ریاضی
تمرین ۱.۹ اثبات اینکه تفریق جابه‌جایی نیست
تنظیمات مطالعه
تنظیمات مطالعه

تمرین ۱.۹ اثبات اینکه تفریق جابه‌جایی نیست

یادداشت شما ذخیره شد

می‌خواهید این تغییرات برای مدیر وب‌سایت هم ارسال شوند؟ نسخهٔ رسمی تنها پس از تأیید تغییر می‌کند.

تمرین ۱.۹: اثبات اینکه تفریق در فضای برداری جابه‌جایی نیست

صورت دقیق مسئله (کتاب آکسلر، مفاهیم پایه بخش ۲.۱)

فرض کنید VV یک فضای برداری روی میدان F\mathbb{F} باشد (که در آن 1+1≠01 + 1 \neq 0). عمل تفریق برداری را به صورت مرسوم به شکل u−v=u+(−v)u - v = u + (-v) تعریف می‌کنیم.

  1. ثابت کنید عمل تفریق به طور کلی خاصیت جابه‌جایی ندارد؛ یعنی تساوی u−v=v−uu - v = v - u برای تمام بردارها برقرار نیست.
  2. مشخص کنید تحت چه شرط لازم و کافی بر روی بردارهای uu و vv، تساوی u−v=v−uu - v = v - u برقرار است.
  3. آیا عمل تفریق شرکت‌پذیر است؟ یعنی آیا (u−v)−w=u−(v−w)(u - v) - w = u - (v - w) همواره برقرار است؟

۱. تحلیل اولیه و باز کردن خواسته مسئله

  • داده‌های مسئله:
    • فضای برداری VV روی میدان F\mathbb{F} (با مشخصه غیر ۲، مثلاً R\mathbb{R} یا C\mathbb{C}).
    • تعریف تفریق: u−v:=u+(−v)u - v := u + (-v) که در آن −v=(−1)v-v = (-1)v وارون جمعی یکتای vv است.
  • حکم مسئله:
    • رد خاصیت جابه‌جایی تفریق به صورت عام با مثال نقض مشخص.
    • اثبات این گزاره که: u−v=v−u  ⟺  u=vu - v = v - u \iff u = v.
    • بررسی و رد خاصیت شرکت‌پذیری تفریق: (u−v)−w=u−(v−w)  ⟺  w=0(u - v) - w = u - (v - w) \iff w = 0.
  • چک‌لیست ابزارهای مورد نیاز:
    • ویژگی‌های جبری فضای برداری: 0v=00v = 0 و (−1)v=−v(-1)v = -v.
    • یکتایی وارون جمعی و قانون حذف جمعی (cancellation law): x+z=y+z  ⟹  x=yx + z = y + z \implies x = y.

۲. ایده و استراتژی حل (Problem-Solving Strategy)

  • استراتژی بخش ۱ و ۲ (جابه‌جایی): معادله u−v=v−uu - v = v - u را به فرم جمعی استاندارد بازنویسی می‌کنیم. با افزودن u+vu + v به هر دو طرف معادله و استفاده از اصول شرکت‌پذیری و وارون جمعی، به معادله 2u=2v2u = 2v می‌رسیم. چون در میدان‌های با مشخصه مخالف ۲ (مانند R\mathbb{R} و C\mathbb{C}) عدد ۲ وارون ضربی دارد (2−1=122^{-1} = \frac{1}{2})، نتیجه می‌شود u=vu = v. بنابراین تفریق تنها زمانی جابه‌جاپذیر است که دو بردار یکسان باشند.
  • استراتژی بخش ۳ (شرکت‌پذیری): دو طرف تساوی شرکت‌پذیری را برحسب وارون جمعی باز می‌کنیم و با ساده‌سازی به این نتیجه می‌رسیم که این تساوی تنها به ازای w=0w = 0 برقرار است.

۳. حل تشریحی گام‌به‌گام (Step-by-Step Solution)

حل دقیق و بدون پرش جبری

بخش اول و دوم: تحلیل جابه‌جایی تفریق (u−v=?v−uu - v \stackrel{?}{=} v - u)

گام اول: شروع از فرض تساوی فرض می‌کنیم برای دو بردار u,v∈Vu, v \in V رابطه جابه‌جایی برقرار باشد:

u−v=v−uu - v = v - u

بر اساس تعریف عمل تفریق، این معادله معادل است با:

u+(−v)=v+(−u)u + (-v) = v + (-u)

گام دوم: اعمال عمل جمع برای جداسازی متغیرها به هر دو طرف تساوی فوق، بردار vv را اضافه می‌کنیم:

(u+(−v))+v=(v+(−u))+v\Big( u + (-v) \Big) + v = \Big( v + (-u) \Big) + v

با استفاده از خاصیت شرکت‌پذیری و جابه‌جایی جمع در فضای برداری:

  • سمت چپ: u+((−v)+v)=u+0=uu + \Big( (-v) + v \Big) = u + 0 = u
  • سمت راست: ((−u)+v)+v=−u+(v+v)=−u+2v\Big( (-u) + v \Big) + v = -u + (v + v) = -u + 2v بنابراین تساوی به صورت زیر درمی‌آید: u=−u+2vu = -u + 2v

گام سوم: اضافه کردن uu به طرفین حال بردار uu را به هر دو سمت تساوی اضافه می‌کنیم:

u+u=(−u+2v)+u=(−u+u)+2v=0+2v=2vu + u = \Big( -u + 2v \Big) + u = \Big( -u + u \Big) + 2v = 0 + 2v = 2v

در نتیجه:

2u=2v  ⟹  (1+1)u=(1+1)v2u = 2v \implies (1 + 1)u = (1 + 1)v

چون فرض شده که 1+1≠01 + 1 \neq 0 (ویژگی میدان‌های R\mathbb{R} و C\mathbb{C})، عدد اسکلار 22 دارای وارون ضربی 12∈F\frac{1}{2} \in \mathbb{F} است. با ضرب طرفین در 12\frac{1}{2}:

12(2u)=12(2v)  ⟹  (12⋅2)u=(12⋅2)v  ⟹  1u=1v  ⟹  u=v\frac{1}{2}(2u) = \frac{1}{2}(2v) \implies \Big(\frac{1}{2} \cdot 2\Big)u = \Big(\frac{1}{2} \cdot 2\Big)v \implies 1u = 1v \implies u = v

نتیجه‌گیری: تساوی u−v=v−uu - v = v - u برقرار است اگر و تنها اگر u=vu = v. بنابراین اگر در فضایی بردارهای متمایز وجود داشته باشند (هر فضای غیر صفر)، تفریق جابه‌جایی نخواهد بود. به عنوان مثال نقض مشخص در R2\mathbb{R}^2: برای u=(1,0)u = (1, 0) و v=(0,0)v = (0, 0):

u−v=(1,0)−(0,0)=(1,0)u - v = (1, 0) - (0, 0) = (1, 0)

v−u=(0,0)−(1,0)=(−1,0)v - u = (0, 0) - (1, 0) = (-1, 0)

چون (1,0)≠(−1,0)(1, 0) \neq (-1, 0)، خاصیت جابه‌جایی به وضوح نقض می‌شود.


بخش سوم: تحلیل شرکت‌پذیری تفریق

آیا (u−v)−w=u−(v−w)(u - v) - w = u - (v - w)؟

  • محاسبه سمت چپ: (u−v)−w=(u+(−v))+(−w)=u−v−w(u - v) - w = \Big( u + (-v) \Big) + (-w) = u - v - w
  • محاسبه سمت راست: u−(v−w)=u+(−(v+(−w)))=u+(−v+−(−w))=u+(−v+w)=u−v+wu - (v - w) = u + \Big( -(v + (-w)) \Big) = u + (-v + -(-w)) = u + (-v + w) = u - v + w برای برابری دو طرف، باید داشته باشیم: u−v−w=u−v+wu - v - w = u - v + w با اعمال قانون حذف جمعی برای عبارت u−vu - v: −w=w  ⟹  w+w=0  ⟹  2w=0  ⟹  w=0-w = w \implies w + w = 0 \implies 2w = 0 \implies w = 0 بنابراین شرکت‌پذیری تفریق نیز تنها زمانی برقرار است که w=0w = 0 باشد و در حالت کلی برقرار نیست. ■\blacksquare

۴. دام‌های رایج در حل این تیپ مسئله

هشدارهای مهم در اثبات‌های جبری مقدماتی

  • تقسیم بر ۲ بدون ذکر مشخصه میدان: اگر میدان مورد بحث دارای مشخصه ۲ باشد (یعنی 1+1=01 + 1 = 0 نظیر میدان دو عضوی Z2\mathbb{Z}_2)، آنگاه 2u=02u = 0 همواره برقرار است و در نتیجه در آن میدان خاص u−v=u+v=v−uu - v = u + v = v - u همیشه جابه‌جاست! حتماً در برگه امتحان قید کنید که فرض می‌کنیم میدان R\mathbb{R} یا C\mathbb{C} است یا char⁡(F)≠2\operatorname{char}(\mathbb{F}) \neq 2.
  • استفاده از شهود حسابی به جای اصول موضوعه: از نوشتن عبارات عامیانه مانند «چون ۳−۲≠۲−۳۳ - ۲ \neq ۲ - ۳ پس در بردارها هم برقرار نیست» خودداری کنید؛ بردارها ساختار مشخصی دارند و باید دقیقاً تساوی 2u=2v2u = 2v استخراج شود.

۵. پیوندها

پیوندهای این یادداشت ۲

یادداشت‌هایی که از این صفحه به آن‌ها پیوند داده شده است.

  • قضیه ۲۶.۱ یکتایی همانی جمعی
    پیش‌نمایش

    قضیه ۲۶.۱: یکتایی عضو همانی جمعی (Unique Additive Identity)

    پیام کلیدی قضیه در یک جمله

    در هر فضای برداری، فقط و فقط یک بردار صفر وجود دارد؛ هیچ فضایی نمی‌تواند دو یا چند عضو خنثای جمع متفاوت داشته باشد.


  • نماد ۲۸.۱ علامت منفی و تفریق بردارها
    پیش‌نمایش

    نماد ۲۸.۱: علامت منفی و تفریق بردارها (Notation −v-v and w−vw - v)

    چکیده مفهومی به زبان ساده

    اکنون که اثبات کردیم هر بردار یک وارون جمعی منحصربه‌فرد دارد، می‌توانیم با خیال راحت به آن «منفی vv» بگوییم و با علامت −v-v نشانش دهیم. همچنین «تفریق بردارها» (w−vw - v) عملیات جدید و مستقلی نیست؛ بلکه صرفاً میان‌بُری است برای جمع کردن بردار ww با قرینه‌ی بردار vv.


ارجاعات به این یادداشت ۰

یادداشت‌هایی که به این صفحه پیوند داده‌اند.

هنوز یادداشت دیگری به این صفحه پیوند نداده است.

حالت ارائه