رفتن به متن
باغ ریاضی
تمرین ۱.۷ بررسی خواص فضای برداری روی مجموعه‌های غیرمعمول
تنظیمات مطالعه
تنظیمات مطالعه

تمرین ۱.۷ بررسی خواص فضای برداری روی مجموعه‌های غیرمعمول

یادداشت شما ذخیره شد

می‌خواهید این تغییرات برای مدیر وب‌سایت هم ارسال شوند؟ نسخهٔ رسمی تنها پس از تأیید تغییر می‌کند.

تمرین ۱.۷: بررسی خواص فضای برداری روی مجموعه‌های غیرمعمول

صورت دقیق مسئله (کتاب آکسلر، تمرین ۶ و ۷ بخش ۲.۱)

بخش الف: فرض کنید مجموعه R~=R∪{∞,−∞}\widetilde{\mathbb{R}} = \mathbb{R} \cup \{\infty, -\infty\} را همراه با تعاریف تعمیم‌یافته جمع و ضرب اسکالر در نظر بگیریم (که در آن برای هر t∈Rt \in \mathbb{R} داریم t+∞=∞t + \infty = \infty و برای a>0a > 0 داریم a∞=∞a\infty = \infty و 0⋅∞=00 \cdot \infty = 0). آیا R~\widetilde{\mathbb{R}} یک فضای برداری روی R\mathbb{R} تشکیل می‌دهد؟ به طور دقیق بررسی کنید کدام اصول موضوعه نقض می‌شوند.

بخش ب (فضای توابع): فرض کنید SS یک مجموعه ناتهی و VV یک فضای برداری روی میدان F\mathbb{F} باشد. مجموعه تمامی توابع از SS به VV را با VSV^S نشان می‌دهیم. جمع و ضرب اسکالر نقطه‌ای (pointwise) را روی VSV^S به صورت زیر تعریف می‌کنیم:

(f+g)(s)=f(s)+g(s),(cf)(s)=cf(s)(∀s∈S,c∈F,f,g∈VS)(f + g)(s) = f(s) + g(s), \quad (cf)(s) = c f(s) \quad (\forall s \in S, c \in \mathbb{F}, f, g \in V^S)

اثبات کنید VSV^S یک فضای برداری روی F\mathbb{F} است.


۱. تحلیل اولیه و باز کردن خواسته مسئله

  • داده‌های مسئله:
    • در بخش الف: یک مجموعه بسط‌یافته با عناصر بی‌نهایت که اعمال جبری استاندارد روی آن رفتار نامعین دارند.
    • در بخش ب: مجموعه نگاشت‌های f:S→Vf: S \to V با عمل‌های مؤلفه‌ای/نقطه‌ای.
  • حکم مسئله:
    • رد فضای برداری بودن R∪{∞,−∞}\mathbb{R} \cup \{\infty, -\infty\} با ارائه حداقل یک اصل موضوعه نقض‌شده مشخص.
    • اثبات کامل تمامی ۸ اصل موضوعه فضای برداری برای VSV^S.
  • چک‌لیست اصول موضوعه فضای برداری (تعریف ۲۰.۱ آکسلر):
    1. جابه‌جایی جمع (u+v=v+uu + v = v + u)
    2. شرکت‌پذیری جمع ((u+v)+w=u+(v+w)(u + v) + w = u + (v + w))
    3. عضو همانی جمع (∃0∈V:v+0=v\exists 0 \in V: v + 0 = v)
    4. وارون جمعی (∀v∈V,∃−v∈V:v+(−v)=0\forall v \in V, \exists -v \in V: v + (-v) = 0)
    5. همانی ضرب اسکالر (1v=v1v = v)
    6. شرکت‌پذیری ضرب اسکالر ((ab)v=a(bv)(ab)v = a(bv))
    7. توزیع‌پذیری اسکالر روی جمع بردارها (a(u+v)=au+ava(u + v) = au + av)
    8. توزیع‌پذیری جمع اسکالرها روی بردار ((a+b)v=av+bv(a + b)v = av + bv)

۲. ایده و استراتژی حل (Problem-Solving Strategy)

  • در مسائل ابطال فضای برداری (بخش الف): کافی است با استفاده از برهان خلف یا مثال نقض مستقیم، شکست یکی از اصول موضوعه را نشان دهیم. کاندیداهای اصلی شکست در مجموعه‌های شامل بی‌نهایت:
    • عدم وجود وارون جمعی یکتا برای ∞\infty.
    • شکست توزیع‌پذیری جمع اسکالرها: (1+(−1))∞=?1∞+(−1)∞(1 + (-1))\infty \stackrel{?}{=} 1\infty + (-1)\infty.
  • در مسائل اثبات فضای برداری (بخش ب): هر اصل موضوعه در VSV^S باید از طریق اعمال روی یک عنصر دلخواه s∈Ss \in S به خاصیت متناظر در فضای برداری مبدأ (VV) تقلیل یابد.

۳. حل تشریحی گام‌به‌گام (Step-by-Step Solution)

تحلیل دقیق و آزمون اصول موضوعه

بررسی بخش الف: چرا R∪{∞,−∞}\mathbb{R} \cup \{\infty, -\infty\} فضای برداری نیست؟

برای رد این ساختار، چندین اصل موضوعه به طور فاحش نقض می‌شوند:

نقض اول: خاصیت توزیع‌پذیری جمع اسکالرها روی بردار فرض کنید a=1a = 1 و b=−1b = -1 و بردار v=∞v = \infty باشد. طبق اصل موضوعه توزیع‌پذیری باید داشته باشیم:

(a+b)v=av+bv(a + b)v = av + bv

حال دو طرف را مستقلاً محاسبه می‌کنیم:

  • سمت چپ: (1+(−1))∞=0⋅∞=0(1 + (-1))\infty = 0 \cdot \infty = 0
  • سمت راست: 1⋅∞+(−1)⋅∞=∞+(−∞)1 \cdot \infty + (-1) \cdot \infty = \infty + (-\infty) اما عبارت ∞+(−∞)\infty + (-\infty) یا تعریف‌نشده است، یا اگر آن را هر عددی (مثلاً 00) تعریف کنیم، آنگاه با رابطه دیگر تناقض ایجاد می‌شود: اگر ∞+(−∞)=0\infty + (-\infty) = 0 باشد، با افزودن 11 به دو طرف خواهیم داشت: 1+(∞+(−∞))=1+0=11 + (\infty + (-\infty)) = 1 + 0 = 1 در حالی که با خاصیت شرکت‌پذیری: (1+∞)+(−∞)=∞+(−∞)=0(1 + \infty) + (-\infty) = \infty + (-\infty) = 0 که نتیجه می‌دهد 1=01 = 0 و این یک تناقض صریح است!

نقض دوم: نبود وارون جمعی برای ∞\infty اگر عنصری مانند ww وجود داشته باشد که وارون جمعی ∞\infty باشد، باید ∞+w=0\infty + w = 0. اگر w∈Rw \in \mathbb{R} باشد، آنگاه ∞+w=∞≠0\infty + w = \infty \neq 0. اگر w=∞w = \infty باشد، ∞+∞=∞≠0\infty + \infty = \infty \neq 0. اگر w=−∞w = -\infty باشد، همان‌طور که دیدیم شرکت‌پذیری را تخریب می‌کند.

نتیجه بخش الف: مجموعه R∪{∞,−∞}\mathbb{R} \cup \{\infty, -\infty\} تحت هیچ تعریف سازگاری نمی‌تواند فضای برداری باشد.


بررسی بخش ب: اثبات کامل فضای برداری بودن VSV^S

فرض کنید f,g,h∈VSf, g, h \in V^S و a,b∈Fa, b \in \mathbb{F} باشند.

  1. بسته بودن تحت جمع و ضرب اسکالر: به ازای هر s∈Ss \in S، چون f(s),g(s)∈Vf(s), g(s) \in V و VV فضای برداری است، f(s)+g(s)∈Vf(s) + g(s) \in V و af(s)∈Va f(s) \in V. بنابراین f+gf + g و afaf توابعی معتبر از SS به VV هستند.

  2. جابه‌جایی جمع: برای هر s∈Ss \in S:

    (f+g)(s)=f(s)+g(s)=g(s)+f(s)=(g+f)(s)(f + g)(s) = f(s) + g(s) = g(s) + f(s) = (g + f)(s)

    (برابری وسط به دلیل جابه‌جایی جمع در VV برقرار است). چون این تساوی به ازای تمام s∈Ss \in S برقرار است، f+g=g+ff + g = g + f.

  3. شرکت‌پذیری جمع: برای هر s∈Ss \in S:

    ((f+g)+h)(s)=(f(s)+g(s))+h(s)=f(s)+(g(s)+h(s))=(f+(g+h))(s)((f + g) + h)(s) = (f(s) + g(s)) + h(s) = f(s) + (g(s) + h(s)) = (f + (g + h))(s)

    (به دلیل شرکت‌پذیری جمع در VV). پس (f+g)+h=f+(g+h)(f + g) + h = f + (g + h).

  4. عضو همانی جمع: تابع صفر 0:S→V\mathbf{0}: S \to V را با ضابطه 0(s)=0V\mathbf{0}(s) = 0_V به ازای همه s∈Ss \in S تعریف می‌کنیم. آنگاه برای هر f∈VSf \in V^S و هر s∈Ss \in S:

    (f+0)(s)=f(s)+0(s)=f(s)+0V=f(s)(f + \mathbf{0})(s) = f(s) + \mathbf{0}(s) = f(s) + 0_V = f(s)

    بنابراین f+0=ff + \mathbf{0} = f.

  5. وارون جمعی: برای هر f∈VSf \in V^S، تابع −f-f را با ضابطه (−f)(s)=−f(s)(-f)(s) = -f(s) تعریف می‌کنیم. آنگاه:

    (f+(−f))(s)=f(s)+(−f(s))=0V=0(s)  ⟹  f+(−f)=0(f + (-f))(s) = f(s) + (-f(s)) = 0_V = \mathbf{0}(s) \implies f + (-f) = \mathbf{0}
  6. همانی ضرب اسکالر:

    (1f)(s)=1(f(s))=f(s)  ⟹  1f=f(1f)(s) = 1(f(s)) = f(s) \implies 1f = f
  7. شرکت‌پذیری ضرب اسکالر:

    ((ab)f)(s)=(ab)f(s)=a(bf(s))=a((bf)(s))=(a(bf))(s)  ⟹  (ab)f=a(bf)((ab)f)(s) = (ab)f(s) = a(b f(s)) = a((bf)(s)) = (a(bf))(s) \implies (ab)f = a(bf)
  8. توزیع‌پذیری‌ها:

    • اسکالر روی توابع: (a(f+g))(s)=a(f(s)+g(s))=af(s)+ag(s)=(af+ag)(s)(a(f + g))(s) = a(f(s) + g(s)) = a f(s) + a g(s) = (af + ag)(s)
    • جمع اسکالرها روی تابع: ((a+b)f)(s)=(a+b)f(s)=af(s)+bf(s)=(af+bf)(s)((a + b)f)(s) = (a + b)f(s) = a f(s) + b f(s) = (af + bf)(s)

بنابراین تمامی شرایط تعریف ۲۰.۱ آکسلر برقرار بوده و VSV^S یک فضای برداری کامل روی F\mathbb{F} است. ■\blacksquare


۴. دام‌های رایج در حل این تیپ مسئله

هشدارهای مهم سر جلسه آزمون

  • اشتباه در برابری دو تابع: در بخش توابع، هیچ‌گاه ننویسید f+g=g+ff+g = g+f بدون آنکه آن را به ازای یک نقطه دلخواه s∈Ss \in S نشان دهید. دو تابع زمانی برابرند که به ازای تک‌تک اعضای دامنه خروجی یکسان داشته باشند.
  • غفلت از ماهیت 0⋅v0 \cdot v: در فضاهای شامل بی‌نهایت، اغلب دانشجویان فرض می‌کنند 0⋅∞=00 \cdot \infty = 0 همواره درست کار می‌کند؛ در حالی که همین فرض موجب تخریب خاصیت توزیع‌پذیری جمع اسکالرها (1+(−1))∞(1 + (-1))\infty می‌شود.
  • نادیده گرفتن نقش فضای برد VV: دقت کنید که اگر VV یک فضای برداری نباشد (مثلاً فقط یک نیم‌گروه باشد)، آنگاه VSV^S نیز فضای برداری نخواهد شد.

۵. پیوندها

پیوندهای این یادداشت ۲

یادداشت‌هایی که از این صفحه به آن‌ها پیوند داده شده است.

  • تعریف ۲۰.۱ فضای برداری
    پیش‌نمایش

    تعریف ۲۰.۱: فضای برداری (Vector Space)

    چکیده مفهومی به زبان ساده

    یک «فضای برداری» زمینی حاصل‌خیز برای محاسبات جبری است؛ مجموعه‌ای از اشیاء (به نام بردار) همراه با دو عمل جمع و ضرب اسکالر، که قوانین حساب و کتاب دبیرستانی (مانند جابه‌جایی، شرکت‌پذیری، پخش‌شدن ضرب روی جمع، وجود بردار صفر و عضو قرینه) دقیقاً و موبه‌مو در آن برقرار است.


  • نماد ۲۴.۱ فضای توابع FS
    پیش‌نمایش

    نماد ۲۴.۱: نماد فضای توابع FS\mathbb{F}^S (Function Space Notation)

    چکیده مفهومی به زبان ساده

    اگر SS یک مجموعه دلخواه (مانند یک بازه از اعداد، یک منحنی، یا حتی مجموعه‌ای از نام‌ها) باشد، نماد FS\mathbb{F}^S نشان‌دهنده مجموعه تمام توابعی است که از SS شروع شده و مقداری در F\mathbb{F} تولید می‌کنند. در این فضا، جمع دو تابع و ضرب یک عدد در تابع به صورت نقطه‌به‌نقطه (Pointwise) تعریف می‌شود.


ارجاعات به این یادداشت ۰

یادداشت‌هایی که به این صفحه پیوند داده‌اند.

هنوز یادداشت دیگری به این صفحه پیوند نداده است.

حالت ارائه