رفتن به متن
باغ ریاضی
تمرین ۲.۱۵ کاهش یک مجموعه مولد به پایه در P3(F)
تنظیمات مطالعه
تنظیمات مطالعه

تمرین ۲.۱۵ کاهش یک مجموعه مولد به پایه در P3(F)

یادداشت شما ذخیره شد

می‌خواهید این تغییرات برای مدیر وب‌سایت هم ارسال شوند؟ نسخهٔ رسمی تنها پس از تأیید تغییر می‌کند.

تمرین ۲.۱۵: کاهش یک مجموعه مولد به پایه در P3(F)\mathcal{P}_3(\mathbb{F})

صورت دقیق مسئله (کتاب آکسلر، قضیه ۳۱.۲ و کاربردهای آن در P3(F)\mathcal{P}_3(\mathbb{F}))

بخش الف (قضیه کاهش به پایه): قضیه کاهش مجموعه مولد به پایه را بیان و اثبات کنید: نشان دهید هر لیست از بردارها که فضای برداری با بعد متناهی VV را گسترش می‌دهد، می‌تواند به یک پایه از VV کاهش یابد.

بخش ب (حل تحلیلی و عددی در فضای چندجمله‌ای‌ها): لیست ۶ چندجمله‌ای زیر را در فضای P3(R)\mathcal{P}_3(\mathbb{R}) در نظر بگیرید:

p1(x)=2,p2(x)=2+x,p3(x)=4+2x,p4(x)=1+x+x2,p5(x)=x2−1,p6(x)=x3+xp_1(x) = 2, \quad p_2(x) = 2 + x, \quad p_3(x) = 4 + 2x, \quad p_4(x) = 1 + x + x^2, \quad p_5(x) = x^2 - 1, \quad p_6(x) = x^3 + x
  1. با اجرای الگوریتم لم وابستگی خطی، تک‌تک چندجمله‌ای‌های زائد را شناسایی و حذف کنید.
  2. پایه حاصل از این الگوریتم را به دست آورید و بعد زیرفضای تولیدشده را تعیین کنید.
  3. توضیح دهید چرا هیچ لیستی از ۳ چندجمله‌ای نمی‌تواند کل فضای P3(R)\mathcal{P}_3(\mathbb{R}) را گسترش دهد.

۱. تحلیل اولیه و باز کردن خواسته مسئله

  • قضیه ۳۱.۲ آکسلر: اگر v1,…,vmv_1, \dots, v_m فضا VV را گسترش دهد، می‌توان با حذف صفر یا چند بردار از این لیست، به یک زیرلیست رسید که پایه VV باشد.
  • فضای P3(R)\mathcal{P}_3(\mathbb{R}): چندجمله‌ای‌های درجه حداکثر ۳. پایه استاندارد آن {1,x,x2,x3}\{1, x, x^2, x^3\} است که دارای ۴ عضو می‌باشد. بنابراین dim⁡P3(R)=4\dim \mathcal{P}_3(\mathbb{R}) = 4.
  • استراتژی کاهش: لیست از چپ به راست پیمایش می‌شود:
    • اگر بردار اول صفر باشد →\to حذف.
    • برای هر بردار pkp_k: بررسی می‌کنیم آیا pk∈span⁡(p1,…,pk−1)p_k \in \operatorname{span}(p_1, \dots, p_{k-1}) است؟
      • اگر بله →\to pkp_k زائد است و حذف می‌شود.
      • اگر خیر →\to pkp_k نگه داشته می‌شود.

۲. ایده و استراتژی حل (Problem-Solving Strategy)

  • در اثبات قضیه: فرآیند متناهی است زیرا طول لیست اولیه mm متناهی است. در هر گام اگر لیست مستقل نباشد، لم وابستگی خطی تضمین می‌کند برداری وجود دارد که بدون تغییر گستره حذف می‌شود. تکرار این فرآیند نهایتاً به لیستی مستقل و مولد (یعنی یک پایه) ختم می‌شود.
  • در محاسبات چندجمله‌ای‌ها: برای اینکه بفهمیم آیا یک چندجمله‌ای در گستره قبلی‌ها قرار دارد:
    • به درجات چندجمله‌ای‌ها توجه می‌کنیم. اگر یک چندجمله‌ای درجه‌ای داشته باشد که هیچ‌کدام از چندجمله‌ای‌های قبلی تولید نمی‌کنند، حتماً مستقل است و باید حفظ شود!
    • اگر چندجمله‌ای در گستره درجات قبلی باشد، دستگاه ضرایب تشکیل می‌دهیم.

۳. حل تشریحی گام‌به‌گام (Step-by-Step Solution)

اثبات تئوری و اجرای فرآیند غربالگری

بخش الف: اثبات قضیه کاهش مجموعه مولد به پایه (قضیه ۳۱.۲ آکسلر)

گام اول (شروع با لیست مولد): فرض کنید لیست B=(v1,…,vm)B = (v_1, \dots, v_m) فضای VV را گسترش دهد.

گام دوم (مرحله اول الگوریتم): اگر v1=0v_1 = 0 باشد، آن را از لیست BB حذف می‌کنیم. اگر v1≠0v_1 \neq 0 باشد، آن را نگه می‌داریم.

گام سوم (مراحل میانی j=2,…,mj = 2, \dots, m): در مرحله jjام، بردار vjv_j را ارزیابی می‌کنیم:

  • اگر vj∈span⁡(v1,…,vj−1)v_j \in \operatorname{span}(v_1, \dots, v_{j-1}) باشد، طبق لم وابستگی خطی (۱۹.۲)، با حذف vjv_j، گستره بردارهای باقیمانده تغییر نخواهد کرد. بنابراین vjv_j را حذف می‌کنیم.
  • اگر vj∉span⁡(v1,…,vj−1)v_j \notin \operatorname{span}(v_1, \dots, v_{j-1}) باشد، vjv_j را در لیست نگه می‌داریم.

گام چهارم (پایان و نتیجه‌گیری): پس از mm مرحله، فرآیند پایان می‌یابد.

  • لیست باقیمانده هنوز VV را گسترش می‌دهد، زیرا در هر مرحله حذفی، طبق لم وابستگی خطی، گستره حفظ شده است.
  • لیست باقیمانده مستقل خطی است، زیرا طبق نحوه ساخت، هیچ برداری در گستره بردارهای قبلی خود نیست؛ پس طبق لم وابستگی خطی نمی‌تواند وابسته خطی باشد. چون لیست باقیمانده هم مستقل خطی است و هم مولد VV است، طبق تعریف ۲۶.۲ آکسلر، این لیست یک پایه برای VV است. ■\blacksquare

بخش ب: اجرای محاسباتی در P3(R)\mathcal{P}_3(\mathbb{R})

چندجمله‌ای‌ها عبارتند از:

p1=2,p2=2+x,p3=4+2x,p4=1+x+x2,p5=x2−1,p6=x3+xp_1 = 2, \quad p_2 = 2 + x, \quad p_3 = 4 + 2x, \quad p_4 = 1 + x + x^2, \quad p_5 = x^2 - 1, \quad p_6 = x^3 + x

مرحله ۱ (بررسی p1=2p_1 = 2): چندجمله‌ای p1p_1 صفر نیست (p1≠0p_1 \neq 0). پس p1p_1 نگه داشته می‌شود. گستره فعلی: تمام چندجمله‌ای‌های ثابت (span⁡(1)\operatorname{span}(1)).

مرحله ۲ (بررسی p2=2+xp_2 = 2 + x): آیا p2∈span⁡(p1)p_2 \in \operatorname{span}(p_1)؟ اعضای span⁡(p1)\operatorname{span}(p_1) ثابت هستند، در حالی که p2p_2 درجه ۱ دارد (xx دارد). بنابراین هیچ عددی مانند cc وجود ندارد که 2+x=c(2)2 + x = c(2). پس p2∉span⁡(p1)p_2 \notin \operatorname{span}(p_1). p2p_2 نگه داشته می‌شود. لیست حفظ‌شده: (p1,p2)(p_1, p_2). گستره فعلی: چندجمله‌ای‌های درجه حداکثر ۱ (P1(R)\mathcal{P}_1(\mathbb{R})).

مرحله ۳ (بررسی p3=4+2xp_3 = 4 + 2x): آیا p3∈span⁡(p1,p2)p_3 \in \operatorname{span}(p_1, p_2)؟ به وضوح دیده می‌شود:

p3(x)=4+2x=2(2+x)=2p2(x)p_3(x) = 4 + 2x = 2(2 + x) = 2 p_2(x)

بنابراین p3∈span⁡(p1,p2)p_3 \in \operatorname{span}(p_1, p_2). طبق لم وابستگی خطی، p3p_3 بردار زائد اول است و حذف می‌شود.

مرحله ۴ (بررسی p4=1+x+x2p_4 = 1 + x + x^2): آیا p4∈span⁡(p1,p2)p_4 \in \operatorname{span}(p_1, p_2)؟ بردارهای قبلی p1p_1 و p2p_2 هر دو حداکثر درجه ۱ دارند؛ بنابراین هر ترکیب خطی از آن‌ها درجه حداکثر ۱ دارد:

∀c1,c2∈R:deg⁡(c1p1+c2p2)≤1\forall c_1, c_2 \in \mathbb{R}: \quad \deg(c_1 p_1 + c_2 p_2) \le 1

در حالی که deg⁡(p4)=2\deg(p_4) = 2 است. بنابراین غیرممکن است که p4p_4 در گستره قبلی‌ها باشد:

p4∉span⁡(p1,p2)p_4 \notin \operatorname{span}(p_1, p_2)

پس p4p_4 نگه داشته می‌شود. لیست حفظ‌شده: (p1,p2,p4)(p_1, p_2, p_4). گستره فعلی: چندجمله‌ای‌های درجه حداکثر ۲ (P2(R)\mathcal{P}_2(\mathbb{R})).

مرحله ۵ (بررسی p5=x2−1p_5 = x^2 - 1): آیا p5∈span⁡(p1,p2,p4)p_5 \in \operatorname{span}(p_1, p_2, p_4)؟ بررسی می‌کنیم آیا اعدادی مانند a,b,ca, b, c وجود دارند که p5=ap1+bp2+cp4p_5 = a p_1 + b p_2 + c p_4:

x2−1=?a(2)+b(2+x)+c(1+x+x2)=(2a+2b+c)+(b+c)x+cx2x^2 - 1 \stackrel{?}{=} a(2) + b(2 + x) + c(1 + x + x^2) = (2a + 2b + c) + (b + c)x + c x^2

مقایسه ضرایب توان‌های xx:

  • ضریب x2x^2: c=1c = 1
  • ضریب xx: b+c=0  ⟹  b+1=0  ⟹  b=−1b + c = 0 \implies b + 1 = 0 \implies b = -1
  • جمله ثابت: 2a+2b+c=−1  ⟹  2a+2(−1)+1=−1  ⟹  2a−1=−1  ⟹  2a=0  ⟹  a=02a + 2b + c = -1 \implies 2a + 2(-1) + 1 = -1 \implies 2a - 1 = -1 \implies 2a = 0 \implies a = 0 دستگاه جواب یکتای (a,b,c)=(0,−1,1)(a, b, c) = (0, -1, 1) دارد! بررسی صحت رابطه: 0⋅p1−1⋅p2+1⋅p4=−(2+x)+(1+x+x2)=x2−1=p50 \cdot p_1 - 1 \cdot p_2 + 1 \cdot p_4 = -(2 + x) + (1 + x + x^2) = x^2 - 1 = p_5 بنابراین p5∈span⁡(p1,p2,p4)p_5 \in \operatorname{span}(p_1, p_2, p_4). طبق الگوریتم، p5p_5 بردار زائد دوم است و حذف می‌شود.

مرحله ۶ (بررسی p6=x3+xp_6 = x^3 + x): آیا p6∈span⁡(p1,p2,p4)p_6 \in \operatorname{span}(p_1, p_2, p_4)؟ تمام اعضای گستره فعلی درجه حداکثر ۲ دارند، اما deg⁡(p6)=3\deg(p_6) = 3. پس p6p_6 نمی‌تواند در گستره آن‌ها باشد:

p6∉span⁡(p1,p2,p4)p_6 \notin \operatorname{span}(p_1, p_2, p_4)

بنابراین p6p_6 نگه داشته می‌شود.

نتیجه نهایی پایه: لیست کاهش‌یافته مستقل خطی عبارت است از:

B=(p1,p2,p4,p6)=(2,  2+x,  1+x+x2,  x3+x)\mathcal{B} = (p_1, p_2, p_4, p_6) = \big( 2, \; 2 + x, \; 1 + x + x^2, \; x^3 + x \big)

این لیست شامل ۴ بردار مستقل در P3(R)\mathcal{P}_3(\mathbb{R}) است. چون dim⁡P3(R)=4\dim \mathcal{P}_3(\mathbb{R}) = 4 است، این لیست یک پایه کامل برای P3(R)\mathcal{P}_3(\mathbb{R}) تشکیل می‌دهد.


بخش ۳: چرا ۳ چندجمله‌ای نمی‌توانند P3(R)\mathcal{P}_3(\mathbb{R}) را گسترش دهند؟

بر طبق قضیه ۲۲.۲ آکسلر: «طول هر لیست مستقل خطی نمی‌تواند بزرگ‌تر از طول هر لیست مولد باشد.» ما می‌دانیم پایه استاندارد {1,x,x2,x3}\{1, x, x^2, x^3\} یک لیست مستقل خطی به طول ۴ در P3(R)\mathcal{P}_3(\mathbb{R}) است. اگر لیستی از ۳ چندجمله‌ای وجود داشت که P3(R)\mathcal{P}_3(\mathbb{R}) را گسترش می‌داد، آنگاه طبق قضیه ۲۲.۲ باید طول لیست مستقل خطی (≤4\le 4) کوچک‌تر یا مساوی طول لیست مولد (≤3\le 3) می‌بود؛ یعنی:

4≤34 \le 3

که این یک تناقض آشکار است! بنابراین هیچ لیستی با طول کمتر از ۴ نمی‌تواند P3(R)\mathcal{P}_3(\mathbb{R}) را گسترش دهد. ■\blacksquare


۴. دام‌های رایج در حل این تیپ مسئله

نکات کلیدی برای جلسه آزمون

  1. اشتباه در بررسی درجات: هر زمان چندجمله‌ای جدید دارای درجه‌ای اکیداً بزرگ‌تر از تمام چندجمله‌ای‌های قبلی بود، نیاز به حل دستگاه معادلات ندارید! بلافاصله بنویسید به دلیل اختلاف درجه نمی‌تواند در گستره قبلی‌ها باشد.
  2. حذف بردار غیرمجاز: اگر در مرحله ۵ بردار p5p_5 حذف شد، نباید در مرحله ۶ به آن ارجاع دهید. مرحله ۶ فقط با بردارهای حفظ‌شده (p1,p2,p4)(p_1, p_2, p_4) مقایسه می‌شود.
  3. عدم بیان قضیه ۲۲.۲ در توجیه بخش ۳: در پاسخ به این که چرا ۳ چندجمله‌ای نمی‌توانند فضا را گسترش دهند، صرفاً نگویید «چون بعد ۴ است». باید به نامساوی طول لیست مستقل خطی نسبت به لیست مولد (قضیه ۲۲.۲) ارجاع دهید، زیرا مفهوم بعد خود بر پایه همین قضیه تعریف شده است.

۵. پیوندها

پیوندهای این یادداشت ۲

یادداشت‌هایی که از این صفحه به آن‌ها پیوند داده شده است.

  • قضیه ۲۹.۲ هر لیست مولد شامل یک پایه است (کاهش به پایه)
    پیش‌نمایش

    قضیه ۲۹.۲: هر لیست مولد شامل یک پایه است (کاهش به پایه)

    پیام کلیدی قضیه در یک جمله

    از هر فهرست مولد در یک فضای برداری می‌توان بردارهای اضافه و هرز را با یک الگوریتم گام‌به‌گام (غربال) دور ریخت تا به یک پایه خالص و بهینه رسید.


  • قضیه ۲۲.۲ طول لیست مستقل خطی کمتر مساوی طول لیست مولد است
    پیش‌نمایش

    قضیه ۲۲.۲: طول لیست مستقل خطی کمتر مساوی طول لیست مولد است

    اساسی‌ترین نامساوی جبر خطی

    در هر فضای برداری با بعد متناهی، هیچ لیست مستقل خطی نمی‌تواند طولانی‌تر از یک لیست مولد باشد:

    طول هر لیست مستقل خطی≤طول هر لیست گسترش‌دهنده\text{طول هر لیست مستقل خطی} \le \text{طول هر لیست گسترش‌دهنده}

    این قضیه ضامن خوش‌تعریف بودن مفهوم «بُعد» در سراسر ریاضیات است.


ارجاعات به این یادداشت ۰

یادداشت‌هایی که به این صفحه پیوند داده‌اند.

هنوز یادداشت دیگری به این صفحه پیوند نداده است.

حالت ارائه